ز- ن
با- نو
هزاران
هزار
راه ِ
حسرت دوید
پای
برهنه
زنبا نو
مادرِِ
ِِ ِ مادربزرگ
کنارِ ِچرخ ِ
زندگی
چراغ
ِناخنهایش
ریسید
ابریشم
ِ تاریک ِ
جاده ها
به غیاب
ِ
سالاری
ِ پدر ِ ِ پدر
بزرگ
زنبانو
قصه ی
چمدانِ
ِ سبزِ ِهستی
گفت
به دختر
ِ ِ دخترم
پُر
شهاب و ستاره
در غفلت
ِ
بی رنگ ِ
نیستی
بوسه ی
نارنج ِ نرگسی
کاشت
کنار
ِجویِ
ِچشمانش
پرسشی
نهان
رازِ
ِناگشوده
جهان
نگاشت
بردهان ِ آب
جواب ِ
آشکار ِ مهر
گشود از
هم
پرهای
دو
پو ست ِ
گردو
نوشید
رها
ریشه
ریشه
عصاره
خاک
آهای
انار آزاد
ِعشق
شادانه بگو
به
دانه هایِ
سرخ ِ
کهکشان
پروازانه
بیایند
به
ضیافتِ رقص ِ
آینه
های رنگ نور
فردا
کمان
نقره ای ِِِ
دختر ِ ِ
دخترم
زن بانو
فاتح ِ
نواخترانِ
ِ آبیست...
مارس 2008
شهلا
آقاپور
http://www.perslit.com/Vijeh sh.Aaghapour.html
بازگشتwww.perslit.com