طرح یک خبر ساده و وظیفه­ی ما !

یاور استوار

  هشتم اردیبهشت 1388

خبر بسیار ساده است.
امروز هشتم اردیبهشت 1388 در «جهان ورزش»  شماره­ی 443 می­خوانیم که:بدلیل نام خلیج فارس در مسابقات کشورهای اسلامی عرب­ها به ایران نمی­آیند.
ودر ادامه­ی خبر این که کمیته­ی عربستانی نظارت بر بازی­های همبستگی کشورهای اسلامی که قرار است در ایران برگزار شود ، در ایران، بگونه­ای تهدیدآمیزاز ایران خواست که بجای نام باستانی خلیج فارس از نامِ جعلی  خلیج عربی استفاده گردد و در غیر این صورت کشورهای اسلامی که عمدتا عرب هستند در این بازی­ها شرکت نخواهند کرد!

(البته راست یا دروغش روشن نیست که گویا) معاون احمدی نژاد با قاطعیت این خواسته­ی نامشروع و ضد ملی رارد کرده است.
می­بینید خبر ساده است! اما!
وقتی به کنه این خبر بیندیشید درمی­یابید که موضوع چندان هم ساده نیست و باید به وضعیت اسفبارِ میهن گریست. چرا که بقول فروغ « آن که چوپان است ره بر گرگ بگشوده ست » 
ناگفته پیداست که زیاده خواهی و طمع ورزی اینان به سرمایه­های ملی ناشی از ضعف سیاستی است که از سوی حاکمان ناشایست که براین جایگاه تکیه زده­اند، بر سرنوشت تیره و تار کشور جاریست.
بیاد بیاورید که همین رییس جمهوری که شیفته و کالیو با دیدن میکرفن و بلندگو عنان اختیار از کف داده با ترهات نسنجیده­اش اعتبار ملی را بباد فنا می­دهد، سال پیش در جمع همین مدعیان امروزینِ نام خلیج فارس در زیر علم و کتلی نشست که درست نامِ مورد ادعا ودرخواست  این آقایان را بر خود داشت. بی آن که کوچکترین اعتراضی داشته باشد!
وقتی عرب­ها این حاتم­بخشی  حاکمان ما و عدم درایتشان را می­بینند، واضح و آشکار است که هم خلیج فارس را بخواهند و هم خوزستان عربستان شود و هم جزایر ایرانی را مطالبه کنند.
حاکمان جمهوری اسلامی بدلیل انزوای جهانی، خود را ناچار بدادن امتیاز به این یاوه­گویان می­بینند. و الا اگر اینان با جهان تعاملی معقول  و بر مبنای سیاست معمول و جاری میان آحادِ جهانی داشتند، روابطشان با جهان، آنان را بی­نیاز از مجیز گویی­ و امتیاز دادن­ها به این مدعیان می­کرد.
اما این همه قضیه نیست. وقتی جهانیان و ازآن میان همین کشورهای اسلامی می­بینند که اسلامیان حاکم بر ایران ارزش­های ملی را برباد داده و چوب حراج  بر دار و ندارمان می­زنند، بسادگی به این فکر می­افتند تا از این نمد بادآورده شبکلاهی برای خویش بمالند. شاهد را که در نشریه مهر نیوز همین امروز خبری درج شده است که در نوع خود مصداق آشکاری بر این نوشتار است.

مهر نیوز می­نویسد: سر در کاخ تاریخی هزار جریب اصفهان بوسیله متروی در دست ساختمان این شهر بکلی تخریب و نابود شد. جالبتر این که سازمان میراث فرهنگی نیز در جریان این تخریب و نابود سازی بوده و زبان را در کام کشیده است!
 یک خبر دیگر: نیزار جنگلی اطراف دریاچه پریشان که محل نشو و نمای پرندگان و سایر جانوران بوده و نقش بسزایی در اکوسیستم منطقه داشته است،  در آتشی که گفته شده عمدی بوده است حدود شانزده ساعت سوخت و بکلی از بین رفت. واحد آتش­نشانیِ کازرون که از آغاز آتش­سوزی در جریان امر گذاشته شده بود و تنها 8 کیلومتر تا دریاچه پریشان فاصله داشت، زمانی خود را به محل رساند که دیگر آتش بدلخواه خود خاموش شده بود!

و دیگر این که از خود بپرسیم که  چرا و چگونه نقش برجسته­ی 150 ساله­ی عهد فتحعلی شاه قاجار در میان زباله­های شرکت سیمانِ شهرِ ری در حال پوسیدن و نابودی است. این خبر هم  می­توانید در میان خبرهای دو روز پیش  مهرنیوز بخوانید.

آنچه آمد تنها مشت نمونه­ی خروارِ برخورد ضد ملی و متاسفانه آگانه­ی  متولیان این مملکت با آثار ملی و میراث­های تاریخی ماست که  تنها در طی 48 ساعت به نشریات راه یافته است و تو خود حدیثِ مفصل بخوان از این مجمل!

وفتی درِ دیزی باز باشد، شرم و حیا هم از چشمِ گربه می­گریزد. و از همین روست که گروه نظارت بر بازی­های کشورهای اسلامی به این فکر می­افتند تا تنور داغ است چانه را چسبانده و ادعای نابجای خویش را در همین جا و کنار چشم و گوش این رهبران نالایق تثبیت کنند!  

در این رابطه این حکومت به نمایندگی از سوی مردم ایران چه کار می­بایست می­کرد و نکرد؟  و چرا نکرد؟
پاسخ: وظیفه­ی حاکمان جمهوری اسلامی این بود که بلافاصله این گروه نمایندگی را دسته جمعی از همان سالنی که  این خواسته­ی نابجا  اظهار شده به فرودگاه برده و با تیپا از ایران اخراج می­کرد.
از نظر عرف دیپلماتیک هم چنین رفتاری صحیح است . زیرا این گروه با طرح درخواست احمقانه­شان حاکمیت ملی را بزیر سئوال برده­اند! هیچ شخص یا کشور عاقلی دشمن را به خانه­اش راه نمی­دهد.
اما چرا حاکمیت ما چنین کاری را نکرد؟
: زیرا اینان برای برون رفت از انزوای سیاسی به  برگزاری­ی چنین مسابقاتی نیازمندند!
وظیفه­ی مردم؟
تجمع اعتراضی قاطع و شدید در درجه­ی نخست به حاکمیت و در گام دوم به حضور این گروه در ایران.
خواست عمومی اخراج فوری و بی­قید وشرط این گروه و لغو بازی­های کشورهای اسلامی در ایران.
در صورت انجام این بازی­ها در ایران بهر شکلی می­باید بطور قاطع و کامل تحریم شود!

یاور استوار  هشتم اردیبهشت 1388