از دلتنگیها

بنویسانم

در بند بند ِ سرودی سبز

در فرگردی از شیدایی

در نسکی از شکوه

که ورجاوندیی جهان را

در بستری از ستایش و دانایی

چیتاکی باشم تا فردا

و

آشتی را لبخندی

تا سپیده و شبنم!

***

بنویسانم

به « زبانی پاک »

که واکهایش شکفتن خون باشد

برگونه های شرم و شکوفه

با خامه ای

نویسای مهربانانهترین لبخند!

با انگشتانی سبز و بهارین

و واژگانی آبیی آبی !

***

بخوانم

به نوایی از پرده پردهی دلکش

با نکیسایی از رود و سرود و زخمه و پیغام

در دشستانی از« فایز»

با بلبلی از پرنده و پرواز

و پس آنگاه

فرود آی تا کرشمه

در سپیده دمانی از پرندواره ی مینویی

در گلوگاه ِِ دلانگیز نوایی

از چکاوک و ماهور!

و راهی بزن تا من

تا شیدایی!

***

سه شنبه یکم اسقند 1385 برابر با بیستم فوریه 2007 استکهلم