همیشه حریص پرواز!
سوسن احمدگلی
چه دامنی برکرده ام!
چه دامنی!
که خسته می کشد به خارها
با زخم ها و پارگی های بی شمار
تاوان عشق می دهد
اما به بوسه ای
جواب عاشق نمی دهد.
بر چهره ام خنج حجاب و
بر پشتم داغ
با سایه های بریده بریده هم
در انعکاس آینه
مجال حضورم نمی دهد
جز تا پشت مطبخ و پستوی آشنا
حتی به باغچه ی کوچک حیاط هم
راه ام نمی دهد.
بر پرّ گیسوی من
تیزاب خشم
با پرده های سیاه ترس
نگاه مرا
رو به کوچه
فرصت آشنا نمی دهد.
چه دامنی برکرده ام!
پر می شود دمادم از هراس
اما همیشه حریص پرواز
تا سپیده از انتظار
آبستن روز
شب،
اما
مجال زایمان نمی دهد. |
