تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده   کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید جمعه ۶ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۶ ژانويه ۲۰۱۸

ﺩﺭ ﻣﺎﺗﻢ ﺟﻮاﻧﻚ اﻳﻠﻢ، ﻣﻴﻼﺩ!

سوسن شهبازی

"این جامۀ سیاه معلق را
چگونه پیوندی است
با سرزمین من؟"


ﭼﻬﻞ ﻳﻠﺪای ﺑﻲ اﻧﺎﺭ و ﺁﻳﻨﻪ ﺭا ﺑﻪ ﺻﺒﺢ ﻛﺸﺎﻧﻳﺪﻳﻢ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭاﻧﻪ ! ﭼﻬﻞ ﻳﻠﺪا! ﺗﻮ ﺑﺨﻮاﻥ ﺗﺠﺮﺑۀ ﭼﻬﻞ ﺑﺎﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮﺭی ﺭا! ﺭﻭﺯﻫﺎیﺳﻴﺎﻩ ﺭا ﺑﻪ ﺷﺐ و ﭼﻬﻞ ﺷﺐ ﺑﻲ ﺻﺒﺢ ﺭا ﺁﻩ ﻛﺸﻴﺪﻳﻢ ﻭﻭ ﺁﺥ، ﺑﺮای ﻣﻴﻼﺩ ﻛﻪ ﻧﺎﻣﺶ و ﺣﻀﻮﺭﺵ ﻣﺒﺎﺭک و ﺷﺎﺩ ﺑﻮﺩ ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺪاﺭﻳﻢ.. ﺳﺎﻗۀ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺮﺩ و ﺟﻮاﻥ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺸﻜﻨﺪ.ﻫﻨﻮﺯ ﻫﺰاﺭاﻥ ﺭاﻩ ﻧﺮﻓﺘﻪ و ﺣﺮﻑ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻥ ﺟﻮاﻧﺶ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﻴﻜﺮﺩ،ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪگی ﺭا ﺗﻮاﻥ ﺯﻳﺴﺘﻦ ﺩاﺷﺖ، اﮔﺮﭼﻪ ﺯﻳﺴﺘﻨﻲ ﻧﺎﻣﻂﻠﻮﺏ ﺯﻳﺮ ﺷﻼﻕ ﺯﻣﺎﻧﻪ اﻳﻲ ﻛﻪ ﺳﺰاﻭاﺭﺵ ﻧﺒﻮﺩ..ﻫﻨﻮﺯ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ..اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﭼﻬﻠﻤﻴﻦ ﺭﻭﺯ ﭘﺮﻭاﺯ ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﻪ اﺵ ﻣﺎﺕ و ﻣﺒﻬﻮﺕ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﻳﻢ، ای ﻭای ﭼﻪ ﺷﺪ، ﭼﺮا،ﭼﮕﻮﻧﻪ؟ ﻓﻘﻄ ﺳﻮاﻝ و ﺳﻮاﻝ و ﺳﻮاﻝ .. ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴنی ﻛﻪ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻛﻤﻴﻦ ﺯﻧﺪگی اﺳﺖ " مرگ با خوشه انگور می ‌آید به دهان ، مرگ در حنجره سرخ گلو می‌خواند ،گاه در سایه نشسته است و به ما می ‌نگرد... "، ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﺟﻮانی ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺁﺩمی اﺳﺖ! سرزمینی که در آن «مزد گورکن از آزادی آدمی افزون‌تر است...» ﻣﻴﻼﺩ ﻣﺎ ﺭا ، ﭼﻮﻥ ﺻﺪﻫﺎ ﺟﻮاﻥ و ﭘﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺸﺘﻨﺪ..ﻣﮕﺮ ﻣﻴﺘﻮاﻥ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺎی ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻪ ﺩﻭاﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻭی و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩی؟ ﻣﮕﺮ ﻣﻴﺘﻮاﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺟﻮاﻥ 33 ﺳﺎﻟﻪ ای حی و ﺣﺎﺿﺮ، ﺑﺎ ﻫﺰاﺭاﻥ اﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﻳﻜﺒﺎﺭﻩ ﻧﻘﺶ ﺯﻣﻴﻦ ﺷﻮﺩ وٌ اﺳﻤﺶ ﺭا ﺗﺼﺎﺩﻑﺑﮕﺬاﺭﻧد؟ﻣﺮﮒ ﺗﺼﺎﺩفی؟ ﺟﻮاﻥ ﻣﺎ ﺭا ﻛﺸﺘﻨﺪ، ﺟﻮاﻥ ﻣﺎ ﺭا ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻴﺮ ﺑﺎﺭاﻥ و ﻃﻨﺎﺏ ﺩاﺭ ﻛﺸﺘﻨﺪ! ﻫﻤﻴﻦ / و ﻣﻦ اﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺯی ﺧﺎﻛﺴﺘﺮی،ﻧﮕﺮاﻥ ﺑﺎ ﺗﺮﺳﻬﺎی ﻓﺮاﻭاﻥ، ﻫﺰاﺭاﻥ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﺩﻭﺭﺗﺮ اﺯ ﺳﻴﻞ ﻋﺰاﺩاﺭاﻥ ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ: ﻓﺮﺩا ﻧﻮﺑﺖ ﻛﻴﺴﺖ؟ ﻛﺪاﻡ ﺟﻮاﻥ، ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻴﻞ؟ ﻫﺮ ﺳﻮ ﺭا ﻛﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﻣﺮﮒ ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻤﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ ،ﻣﺮگی ﻧﻪ اﺯ ﻧﻮﻉ ﻣﺮﮔﻬﺎی ﭘﺮ ﺷﻌﺮ و ﺳﺮﻭﺩ،ﻧﻪ ﺑﺸﻜﻞ ﻣﺮﮔﻬﺎی ﭘﺮ اﻓﺘﺨﺎﺭ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺮۀ ﻛﺮﻳﻪ ﺳﻴﺎﻩ ،ﺑﺎ ﺩﻫﺎنی ﭘﺮ اﺯ ﻣﺎﺭﻫﺎی ﺿﺤﺎﻙ ،،.ﺩﻳﻮاﺭ و ﺳﻴﻢ ﺧﺎﺭﺩاﺭ،جیغ، خروش، شیون، ضجۀ ﺧﺎﻙ ﺑﺮ ﺳﺮﻫﺎ،ﺻﻮﺭﺗﻬﺎی ﻛﻨﺪه ﺷﺪهٔ ﺧﻮﻧﻴﻦ،ﻣﻮﻫﺎی ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ و ﺳﺎﺯ ﭼﭗ ﺑﺨﺘﻴﺎﺭی ،،ﻫﻮاﺭ، ﻫﻮاﺭ،ﻫﻮاﺭ،ﻫﻮاﺭ ،ﻣﮕﺮ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻛﺮﺩﻩ اﻳﻢ،ﺟﺰ ﺣﺮﻑ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻳﻢ،ﺟﺰ ﻧﺎﻥ ﺳﻔﺮﻩ اﻣﺎﻥ ﭼﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ، ﺟﺰ ﻫﻮایی ﺑﺮای ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪﻥ،ﺟﺰ دلی ﺑﺮای ﻋﺎﺷقی،ﺟﺰ ﻗﻠمی ﺑﺮای ﻧﻮﺷﺘﻦ،ﺟﺰ ،، ﭼﻪ ﻃﻠﺐ ﻛﺮﺩﻩ اﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﺎ وٌ ﻧﺴﻞ ﻣﺎ وٌ ﻧﺴﻠﻬﺎی ﺯاﺩﻩ ﺷﺪﻩ اﺯ ﻣﺎ ﺭا ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭاﻧﻪ ﮔﻮﺭﻫﺎی اﻧﺰﻭا،ﮔﻮﺭﻫﺎی ﺑﻲ ﻧﺎﻡ و ﮔﻮﺭﻫﺎی ﺩﺳﺘﻪ جمعی ﻣﻴﻜﻨﻴﺪ؟ "نمی خواهيم ! ﻧﻤﻴﺨﻮاﻫﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ... "


ﺳﻮﺳﻦ

بیست و پنجم ژانویه ﻟﻌﻨﺘﻲ ﺩﻭ ﻫﺰاﺭ و ﻫﺠﺪﻩ

 

*** ﺩﺭ اﻳﻦ ﻣﺎﺗﻢ , ﻫﻤﻨﻮاﻳﻲ ﺯﻧﺪﻩ ﻳﺎﺩاﻥ : ﺧﺴﺮﻭ ﮔﻠﺴﺮﺧﻲ,ﺳﻬﺮاﺏ ﺳﭙﻬﺮﻱ,و ﺷﺎﻣﻠﻮﻱ ﮔﺮاﻣﻲ ﺭا ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩاﺷﺘﻪ اﻡ..


.
رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست