گرچه خود بی ریشه باشد"داس"، اما ریشه سوز

عاکف پارسی

گرچه خود بی ریشه باشد"داس"، اما ریشه سوز
یک نهالستان از آن بدکاره در ترس است هنوز

دست ِ نادانی اگر سنگی رسد مهلک شود
تیغ ِ بُران می نماید بی خرد را کینه توز

رشته ی کار ِ بزرگان بر سفیهی وا منه!
"کژدم آسا" او دهد از ذاتِ خود، نفرت بروز

از کتاب ِ آرزو، رنگ سیاهی دور باد!
ظلمتِ شب می خراشد روشنایی را ز روز

رویش ِ سبز ِ امید از قرنها ویرانه ها
بر معمای تبرهای شکسته ،شد رموز