" باغ سبز من"
چه سبز است
باغ پائیزیام.
چه سبز است
باغ پهناورم
بر فلات بلند.
امسال
دلش آتش بود
سرش پر سودا.
آفتاب را
در دل تابستان
نوشید،
جهان را
سرخی سبزش
ندا در داد
و خاکش را
خون سهراب
آبیاری کرد.
خزان است اینک،
میوه را
گاه رسیدن.
ای باغ
ای سبز
برشاخه ی پائیزت
امسال آیا
آزادی نیز
میوه خواهد داد ؟
ـــــــــــــــــــــ روزبه فاطمی
