نمونه نثر و سبک و سياق نگارش شهرنو= 88; پارسی پور

= 6;مونه نثر و سبک و سياق نگارش شهرنوش پارسی پور

در خاطرات زندان شهرنو&#= 1588; پارسی پور، به غير از سرگ= ذشت خود او ماجراهای ديگری که بر ديگر زنداني&#= 1575;ن گذشته آمده است. ماجراهايی که نکته تمايز کتاب با کتاب های همانند شده است. يک نمونه از اين ماجراها را در اينجا به عنوان نمونه نثر و سبک و سياق نوشتن خانم پارسی پور می آوريم. نام زندانبان که در کتاب ذکر شده، در اينجا حذف شده است.

"مح= بوبه از نمونه های تلخی است که در زندان ديد&= #1607; ام و به تنهايی تجسم بخش قابل ملاحظه ای از بلايايی است که در اين سالها بر سر جامعه ايران آمده است. او از خانواده فقيری بود که همگی موفق شد&= #1607; بودند با کوشش و تلاش وضعيت بهتری &= #1576;رای خود به وجود آورند. خودِ محبوبه از سن = ۱۳ سالگی به عنوان کارگر خياط مشغول کار شده و اندکی بعد با جوانی نامزد شده بود که در= آن مقطع دانشجو بود و پس از پايان تحصيلاتش موفق شده بود به عنوان استاديار در &= #1583;انشگاه استخدام شود. محبوبه نيز ت&= #1581;صيلاتش را ادامه داده بود و بسيار کتاب می خواند و همچنان کار خياطی را دنبال می کرد. نامزد او متوجه فعاليت های سياسی شده، به گروهی چپگرا پيوسته بود و در شهريور ۱۳۶۰ اعدام شده بود. در هفتمين شب مرگ او محبوبه که بش&= #1583;ت اندوهگين بود، پس از صرف مشروب از خانه خارج شده و بی هدف در خيابان ها = راه می رفت. پاسداران او را دستگير کر&= #1583;ه و به کميته منکرات برده بودند. در مينی بوسی که او را حمل می کرد پاسداری به صورت او کوبيده بود و عينک محبوبه از پنجره به بيرون پرتاب شده بود. او از يک بيماری چشمی رنج می برد و شماره عينکش ۸ بود، بنابراين قادر به ديدن جايی نبود.

&#= 1583;ر کميته منکرات متوجه شده بودند که او نمی تواند از نوع دختران ولگرد باشد و همينطور الل&#= 1607; بختکی او را به اوين فرستاده بودند. در اوين برايش هشت ماه زندان تعيين کرده بودند و از آنجا همراه ما به قزل حصار منتقل شده بو&= #1583;.

در نخستين روزهای زندان، يک شب که [زندانبان]= در بند بود، محبوبه جلو رفت تا او را ببيند و چون قدرت ديدن نداشت بسيار به او نزديک شد و به صورتش زل زد. [ زندانبان] به خشم آمد و او را به اتاق چپ ها تبعيد کرد. اين روش [ او] بود. برای تنبيه، مجاهدين را به اتاق چپ ها= می فرستاد و چپ ها را به اتاق سلطنت طلب ها و عجب اينکه برخی از زندانی های کوته فکر در برابر اين مسئله خود را می باختند و واکنش نشان می دادند. محبوبه اما، بی تفاوت، به آنجا رفت تا شب شلاق خوردن گلشن که برای بار دوم در معرض ديد [ زندانبان] قر&= #1575;ر گرفت. در اين زمان تصور می کنم صاحب عينک شده بود و از آن گذشته پدرش برای او = ديوان شمس و مثنوی معنوی آورده بود. ما از حضور اين پدر فرهنگ دوست شادمان شده بوديم و من نگران شده بودم.

احس= ;اسی به من می گفت مردی که جرأت کند و اين کتا= ب ها را به زندا= ن قزل حصار بياورد عاقبت دچار درد سر خواهد شد. در حقيقت از آغاز انقلاب حرکاتی رخ می داد که روشن می کرد گروه حزب الله از رنگ، نور، عطر، صدا، و حرکت وحشت دارد. البته آنان مخالف کتاب های مولوی نيستند اما ا&= #1711;ر مردی اين کتاب ها را به زندان بياور&#= 1583; آن هم برای دخترش لابد کاسه ای زير نيم کاسه است.=

مدت= ;ی از اين ماجرا گذشته بود که محبوبه برای ملاقات رفت. هنگامی که برگشت بسيار منقلب بود و اشک می ريخت. او را احاطه کرديم و ماجرا را پرسيديم. توض&= #1610;ح داد که برادرش که خلبان بود و در ارتباط با کودتای نوژه دستگير شده بود اعدام شد&= #1607; است. پس دخترک ميان دو اعدامی: نامزد چپگرا و برادر راستگرا حالتی آشفته تر از پيش پيدا کرده بو&= #1583;. بويژه از آن روی که کوچکترين علاقه ای به ف= عاليت سياسی نداشت &= #1583;رد بيشتری می کشيد.

او در آن روز با پدر، مادر، و برادرش که سرباز و در جبهه بود ملاقات کرده بود و آنها اين خبر را به او داده بودند.

چند هفته بعد دوباره هنگام بازگشت از ملاقات محبو&#= 1576;ه را ديديم که بسيار مضطرب و نگران است. توضيح خواستيم. روش&= #1606; شد که پدر او را به عنوان تروريست اقت&#= 1589;ادی دستگير کرده اند و مادر او بسيار التما&#= 1587; کرده بود که محبوبه هر طور که می توا= ند از زندان بيرون بيايد. چون زن بيچاره در حال نگهداری از دو بچه پسر اعدامی اش بود که مادر آنها در هنگام زايمان دومين کودک مرده بود. پيرزن در ميانه اين همه بدبختی قدرت نگاهداری از بچه ها را نداشت و از محبوبه طلب کمک می کرد.

تصو= ;ر من اين بود که پدر محبوبه - که احتياطا يک مغازه دار بود – به دليل اعدام داماد آينده و پسرش خشمگين شده و حرف هايی زده بود و مسئله تروريست اقت&#= 1589;ادی نمی تواند معنايی بيش از اين داشته باشد.

و يª= 5; ماه بعد، باز محبوبه گريه کنان از ملاقات بازگشت و اطلاع داد برادرش در جبهه کشته شده. پدر که تروريست اقت&#= 1589;ادی بود اکنون از زندان آزاد شده بود و آمده بود تا اين مسئله را به اطلاع دخترش برساند.

ماه بعد، يا شايد دو ماه بعد، مادر آمد و اطلاع داد که پدر در اثر سکته قلبی درگذشته است. پير زن بيچاره اشک ريزان از دخترش خواسته بود تا از زندان بيرون بيايد. چون او به هيچ وجه قادر به ن= گهداری بچه ها نبود. اين را بارها خواسته بود.

ماه بعد مادر آمده بود تا اطلاع بدهد يکی از بچه ها در اثر بيمار&= #1740; و عدام مراقبت مرده است. محبوبه اين بار ديگر گريه نکرد و چند روز بعد به بند رو به رو منتقل شد. قرار بود تا يک ماه ديگر آ= زاد شود و آن وقت دو سه روز پيش= از آزادی او خبر دادند که مادرش نيز درگذشته است. =

سال= ;ها بعد، پس از آزادی از زندان بارها نقشه کشيدم تا او را بياب= م اما هيچگاه جرأت نکردم اقدامی در اين زمينه بکنم. اطمينان دارم که او در= آرامش و سکوت برای بچه برادرش مادری می کند".

صف= 581;ه ۱²= 0;۴ تا ۱۴۷ خاطرات زندان
نشر باران، چاپ اول، ۱۹۹۶

از:

http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2004/11/0= 41118_la-cy-parsipourstyle.shtml

www.p= erslit.com

<= /p>