صد
شمع ارغوانی
تقديم
به
آزاديخواهان
در
صد پچ پچ ِ
آبشار ِ
شب ،
آشفته
می شنوم،
يکی...
می ميرد
ديگری
در
گرداب ِ هستی
چون عنکبوتی
گوری
می تند
بر
آبگينه های ِ
خاک و
ابر
در
نجوای خنکای
باران
با ريزش
توفان
بُغض
ِ آتش ِ دل
گرفته ام
بر سُوگ
ِ خاکستر ِِ
نسيم
می
سوزد.
و من
ميان ِ
اين همه
غوغا
صد چشم ِ
آفتاب می شوم
،
و
صد شمع
ِ ارغوانی
را
در صد آه ِ نور
با
صد
دانه ی
سبز ِ
زلال
می
َافروزم...
از
دفتر مرواريد
سياه (آگوست2006
مرداد)