تن ِ - بی- سر

سر ِ- بی- تن

تن ِ- بی -سر

بر سر ِ- تن ِ

اين آدم

چه آمد

آيااو در پشت ِ

کابوسهای قدرت

که برق ِ فريب دارند

به خواب رفته ست

پس چه فر قی می کند

شاعر ی درزندان ِ کوچک

از کلمه ی ممنوعه،

قصه ی عبور بسازد

و يا از ريسمان خيال

تا

توان دارد

بی انتها معلق بماند

و

جوانان ِ سر خورده

در قفسی بن بستِ

آنقدر بزرگ،

ِ دار بست ِ بزرگ

به بزرگی ِ ايران

که پرهای پرواز ِ را

به بال ِ افيون ِ پوچ

ببافند

صدای تن فروش ِ

ترانه ی نو جوان می آيد

که تنش به يغما رفته ست

سرگردانی اش می شکافد

پشت ِ کمرم را تيغ تيغ

دستهای درشتِ دلسنگ

به فرمان ِ سر ِ سنگ

که سنگ ِ قضاوت

پرتاب می کنند

به پندار ِ پاکی درناپاکی

جنايتی در سکوی ِ

سايه ی زور و زر

به شستشوی گناهان ِ

نهفته ی خيال خود

می انگارند

تنی زمان زده

که سرش را

در خا ک سپرده

و پايی ناتوان

که در سنگلاخ

فرورفته ست

پرسشهايی که جوابشان

به طناب ِ دار حواله ست

جوابمان چيست

"سکوت"

يا خواهيم گفت

" به ما چه"

به هوا آويزانش کنيد

آيا اين "سر"

عدالت را

از انديشيدن گرفت

وجلد ِ تن به

دنبال ِ

سر ی تازه گشت

تن ِ- بی- سر

سر ِ- بی- تن

بر سر ِ - تن ِ

اين آدم

چه آمد...

شهلا آقاپور

اکتبر 2007

www.aghapour.de

بازگشت www.perslit.com