آرامش ِ آغوش

شهلا آقاپور

پسران ِ دريا،
بوسه هاي شادينه ام را
برتنِ ِآب می نويسند

و سوسه ی انگشتانشان
پو لکهايم را ناز
به بازی می کشند

ماهی پرنده ای ميشوم
در شهو ت ِوحش ِ زيست
وآبشاری در قدرت ِ رام ِ
دستهای ِ سبزه ِ گون ِ تو

آغوش آبی ات را بازِ کن
من که آبستن ِ
نارنج ِ های لذتم
منقار ِ لطيف ِ سينه ات را
با چهار صد و چهار
لب و زبان ِ داغ می شويم
آه مرد ِ نازينه ی رويا يم
به پيچ سرخ، نار پونه
ستون ِ نرمينِ پيکر ت را
بر تن کده ام
پسران ِ شعله ی آتش
حريری از التهاب می تنند
در سوزش ِ هست
می پاشند چهارصد وچهار
شرارهای التماس ِ پستانهايم
آن غريزه هماغوشی

پسران ِ دانه ی خاک،
لحظه ی يگانه ميل
بر تن و روانم

می چکانند سپيد چون سپيد
رگه های شبنم ِ خورشيد را
برشيار هسته ام
پسران ِ شوق ِ باد
شانه ها يشان را پهن می کنند
بوی پوست ترا می آورند
اين بويش نسيم ، رطوبتِ ِ لذيذ ،
مژده ی مردانه ی تو
چه لذت ِ نقره ایست...
چهار صد و چهار پر در پر
او ج می گير م
و چهار صد و چهار بال در بال
فرود می آيم به سا حل ِ آفرينش
می آرامم شفاف مست
در آرامش ِ آغوش تو
مرد ِ زمينِ ِ آرزوهايم
من بيدارم يا در گود ِ
ياس ِ های خيا ل تو...

از دفتر پرواز سرخ تن2007
shahla@aghapour.de
www.aghapour.de

بازگشتwww.perslit.com