کبوترِان
آزاد
شهلا آقاپور
هجوم
ِِپرهای
قلممويم
مو
يش،مو يش می
مالند
بر
قا بهای طرح ِ
گيلاس
شرابی
گلنار رنگ ست
منقار
ِ آفرينشم
برلانه
های آرامش
ِهنر،
مرغ
ِ ذ هن ِ سر کشم
پرواز
پرواز می پرد
درقفس
فرود نمی آيد
پشت
ِ سايه ی
شهرت
ِ مردان
خميده
پنهان نمی شود
شلا
له ی سبز ِ
بالهايم خويش
اوج
، اوج
به
توان ِ بی
نهايت
سر به قله می
کشند
و
زنان ِ صبح ِ
نقره شفاف
همگام،همگام
زير
فراخی
ِپهن ِ با
لهاشان
گسترده
می گيرند
بلور
ِ نحله ی جهان
را
به
زير ِ پلکهایِ
بيدار
اندکی حنجره
ام را
زير
باران ِ چشم ِ
نقاشی هايم
خيس
می کنم
چون
فريا د ِ
فشرده ابری
جارمی
زنم
آهای ی
ی ی
ستاره
ی روز،
شتا بانه بتا
ب
که
اثر ِ الهام ِ
ساحران ِ مهر
رنگين
ِ کمان ِ
شاهکار م را
در
جا ذ به های
ذرات ِ
ُرستن ها
می درخشانند
و
کبوتران ِ
آزاد،
سپيده
ی سحر
باز می
آيند...
شهلا
آقاپور
http://shahlaaghapour.blogspot.com/
ازدفتر
مرواريد سياه
مای 2007