پروين
دولتآبادی
درگذشت
پروين
دولتآبادي -
از
بنيانگذاران
شعر كودك - در
آغازين ساعتهاي
امروز (سهشنبه)
در سن 84سالگي
درگذشت.
به
گزارش ايسنا،
دولتآبادي
كه بهدليل
ايست قلبي در
منزلش از دنيا
رفت، در سال 1303
در اصفهان
متولد شد.
دانشآموختهي
رشتهي
عکسبرداري
داخلي از
انگليس،
دکتري آموزش پيش
از دبستان از
آمريکا و از
بنيانگذاران
شوراي کتاب
کودک بود.
همچنين با
همکاري ليلي
ايمنآهي به
گردآوري
گنجينهي
ادبيات
کودکان
پرداخت و از
ويراستاران
بخش کتابهاي
کودکان
انتشارات
فرانکلين بود.
هجدهساله
بود كه معلم
شد و در كنار
شغل معلمي به
كارهاي
فرهنگي نيز
پرداخت و
بويژه در
زمينهي شعر
كودك تلاش
كرد.
از
اين شاعر،
كتابهاي
«شوراب»، «آتش و
آب»، «بر قايق
ابرها»، «باز
ميآيد پرستو
نغمهخوان»،
«شهر سنگ»،
«هلال نقرهسا»،
«در بلورينجامهي
انگور»، «گذري
در ادبيات
کودکان»،
«گنجشك و وزغ» و
«جمجمک برگ
خزان» بهجا
ماندهاند.
زهره
قاييني -
سرپرست گروه
پژوهش مؤسسهي
پژوهشي تاريخ
ادبيات
كودكان - در
گفتوگو با
ايسنا، پروين
دولتآبادي
را از
بنيانگذاران
شعر كودك در
ايران دانست و
گفت، او از
سويي، غزلهاي
ناب بسياري
دارد.
وي
در ادامه
افزود: درواقع
ما با پروين
دولتآبادي،
شعر كودك را
در ايران
داشتهايم.
همراه محمود
كيانوش،
مفهوم شعر
كودك را بسط
داد و تا پيش
از او، ما با
شعر كودك به
معناي امروزي
آن مواجه
نبوديم.
اين
پژوهشگر ادبيات
كودك تصريح
كرد: پروين
دولتآبادي
در شرح زندگياش
گفته از زماني
كه در جواني
به پرورشگاه
رفتم، به شعر
كودك علاقهمند
شدم. ابتدا
برايشان
لالايي گفتم و
بعد براي آنها
شعر سرودم، و
اين سير را پس
از آنهم
ادامه داد.
نويسندهي
مجموعهي
گروهي «تاريخ
ادبيات كودكان
ايران» از
پروين دولتآبادي،
هم به عنوان
شاعر كودك و
هم شاعري غزلسرا
ياد كرد و
افزود: دولتآبادي
بهخاطر عشق و
علاقهاي كه
به كودكان
سرزمينش
داشت، با گروه
پيك كودك
همكاري
نزديكي داشت.
پيش از آنكه
به گروه پيك
كودك بيايد،
در مدرسههاي
مختلف كار ميكرد
و همراه بچهها
بود و آنها
را از لذت شعر
بهرهمند ميكرد.
در پيكهاي
كودك و نوجوان
هر هفته دست
كم يك يا دو
شعر براي
مقاطع مختلف
سني داشت و اين
در حالي بود
كه پيك كودك
با تيراژ بالا
در بسياري از
شهرها و مدرسههاي
ايران منتشر
ميشد.
قاييني
افزود: كودكان
با شعر دولتآبادي
ميتوانستند
با طبيعت
ارتباط
بگيرند. پروين
از احساسات
بچهها صحبت
ميكرد و آن
را با پديدههاي
طبيعي پيوند
ميداد.
او
در ادامه
اظهار كرد: كمتر
بچهاي از
كودكان نسل
دهههاي 40 و 50
است كه شعرهاي
دولتآبادي
را نخوانده
باشد. در
شرايطي كه پيك
تعطيل شده
بود، تا حدودي
كنار نشست و
دوست نداشت كه
از رهگذر
هياهو بخواهد
براي خودش
نامي به هم
بزند و از اين
كار پرهيز
داشت. البته
هنوز هم بچهها
با شعرهاي او
ارتباط ميگيرند
و روي بسياري
از شعرهايش
آهنگ گذاشته شده
شده و به صورت
سرود منتشر
شدهاند.
قاييني
در پايان گفت:
مجموعههاي
غزلهاي نابش
در مجموعههايي
آمده است و
البته برخي
منتشر نشدهاند.
تا لحظهي آخر
زندگي فعال
بود و گاهي
خودش ميگفت،
هرچند ديگر
دستهايم نمينويسد؛
اما شعرهايم
را روي خطوط
سفيد ديوار دنبال
ميكنم.
از:
http://www.iranpressnews.com/source/038872.htm
|
پروین
دولتآبادی،
شاعر شعر
کودک درگذشت |
|||||
پروین دولت
آبادی شاعر
نام آشنای
کودکان ایران
صبح امروز، سه
شنبه بیست و
هفت فروردین
درگذشت. پروین
که ۸۴ سال داشت از
پیشگامان
شعر کودک
ایران محسوب
می شود و نامش
در کنار نام
محمود دولت
آبادی و عباس
یمینی شریف
قرار دارد،
اما از نظر
قوت ادبی به
محمود
کیانوش
نزدیک تر است. او
اگر چه پیش از
کیانوش هم
شعر کودک
سروده بود،
اما وقتی کیانوش
شعر کودک را
هم در کنار
فعالیت های
دیگر ادبی اش
برگزید و با
خود راه و رسم تازه
ای را وارد
ادبیات کودک
کرد، دولت
آبادی در
شعرهایش از
این راه و رسم
تازه تاثیر
پذیرفت. او
و کیانوش از
جمله
شاعرانی
بودند که شعر کودکان
را از زبان
نصیحتی و پند و
اندرزی رایج
دور کردند و
شعرهایی
برای لذت بردن
بچه ها
سرودند. پروین
دولت آبادی
در شعرهایش
نیز حضوری
مادرانه
دارد و از
نگاه یک مادر
شعر گفته است.
او با توجه به
تسلطش به ادبیات
کهن، شعرش با
این که کمی
رنگ کهنگی
دارد، اما بر
خلاف بسیاری
از شاعران کودک
و نوجوان از
زبان و بیانی
محکم
برخوردار
است. پروین
علاوه بر شعر
کودک برای
بزرگسالان
نیز شعرهای
بسیاری سروده
است که به
صورت کتاب و
در برخی از
مطبوعات
منتشر شده
است و آخرین
شعرهای او در
مجله بخارا
چاپ شده است.
او هم چنین
گاهی به نقد و
پژوهش نیز
پرداخته و در
این زمینه
نیز آثاری
دارد که از آن
جمله می توان
به "منظور
خردمند"
درباره شعر
حافظ اشاره
کرد. پروین
دولت آبادی
با این که به
شعر کهن
علاقه دارد،
اما در میان شعرهایش
شعر نیمایی
نیز می توان
یافت. او
که دارای
دکتری آموزش
پیش دبستانی
از آمریکا
بود، مجموعه
های زیادی را
برای کودکان
منتشر کرد که
از آن جمله می
توان به "بر
قایق
ابرها"، "شوراب"،
"هلال نقرهسا"،
"آتش و آب"،
"باز میآید
پرستو نغمهخوان"،
"گنجشک و
وزغ، "شهر
سنگ"، "در
بلورین جامه
انگور" و
"جمجمک برگ
خزان" اشاره
کرد. پروین
بیشتر
شعرهایش را
پیش از
انقلاب
سروده است و
در سال های اخیر
کم تر کار
کرده است.
کارهای او در
مجلات پیک
وابسته به
آموزش و
پرورش منتشر
می شد و هم
چنین از
معدود
شاعرانی است
که شعرش به کتاب
های درسی راه
یافت. او
در شعرهایش
زبانی ساده و
روان دارد. از
نمونه
شعرهای او
برای کودکان
می توان به
این شعر
اشاره کرد: پروانه
رنگ رنگ زیبا
باز آمده ای
به خانه ما در
گوشه پنجره
نشینی تا باغ
قشنگ را
ببینی مهمان
قشنگ رنگ
رنگم همبازی
کوچک قشنگم امروز
که غنچه های
زیبا لبخند
زند به صورت
ما من
می کنم این
دریچه را باز
پروانه من در
آ به پرواز او
سال ۱۳۰۳ در اصفهان
به دنیا آمد،
در خانواده
ای که بیشتر
آن ها به شغل
معلمی مشغول
بودند و
تاثیر همین
خانواده بود
که به ادبیات
کودکان روی آورد.
تحصیلات
ابتدایی و
متوسطه را در
زادگاهش و
سپس تهران به
پایان برد. او
شاگرد مدرسه
آمریکایی
بود. از
فعالیت های او
می توان به
همکاری اش با
لیلی ایمن در
گردآوری گنجینه
ادبیات
کودکان و
عضویت در
گروه ویراستاران
بخش کتابهای
کودکان
انتشارات فرانکلین
اشاره کرد. |
|
|
|||
http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2008/04/080415_an-parvin-dolatabadi.shtml