بناکوهل گرامی
می دانستم که عاشورپور مریض و در بیمارستان است. راستش وقتی چهره اش را بر روی تخت بیمارستان دیدم، به خود گفتم که عاشورپور هم از میان ما می رود.
با رفتن تک تک عزیزانمان، بخشی از خاطرات و تاریخ ما از بین می رود. اما با درگذشت عاشورپور کل خاطرات خوش دوران جوانی و مبارزه و تعیقب و گریز ما در گور چال می شود.
مگر می توان به گیلان فکر کرد و یک ترانه عاشورپور را نجوا نکرد!  با نجوای ترانه های همیشه بیادماندنی او آه از نهادم در می آید و اشک می ریزم.
درود همه ملت ایران بر عاشورپورهایی باد که عمر خود را در راه فرهنگ پویا و آزدی و برابری گذاشتند. یادش همیشه در دل دلباختگانش گرامی خواهد ماند. امروز گیلان عزادار و ماتم زده است. ما هم خودمان را در سوگ این بزرگ مرد با تمام گیلمردان و گیل زنان  سهیم می دانیم.

انور میرستاری
اوروپرس
فدراسیون فرهنگی ایرانیان مقیم اروپا