ما
کيستيم
خطی کج ،
وابسته به
زما ن و
مکا ن
در سکوت
عمق ِ بهم
با فته ی ِ
مکا ن و
زما ن را
حس می
کنيم
ما ذراتی
از امواج
طرح ِ برنامه
ريز ِ گذشته
ها
هستيم.
تکرار ِ
مُکَرَراتيم
شاگردان
ِ
خويشتنيم
آشفته درنظم
ِ
کائنا ت و
ِِِ
حقيقتی از
روياها ييم
از آغاز ِ انفجا ر
زندانی
ايی بيش
نبوده ايم
زندانی
اجسا م ِ
سه بُعد
يها
نقطه ای
هيچ
در
نبودنها،
تما م
بودنها
ما دليل ِ
بی نها
يتِ جها ن
هستيم
ستا رگا ن
ِ مرده
درخشش ِ
آفتاب
و
قصه های
زمين
و
زما ن
هستيم
گو يا ما
و
نه آخرين
هستيم.