غرور

از: منوچهر نامور آزاد

عشق در چشمانش

قطره

قطره ذوب شد

جاری شد

و فرو ريخت از آن .

چون نگاهش کردم

روی گرداند زمن

تا نبينم که غرورش اين سان

نا به جا ميبارد ...........

شعر معروف عراقی شايد ؛ يادم آمد ناگه :

(مژه ها و چشم يارم به نظر چنان نمايد      که ميان سنبلستان چرد آهوی ختائی)

و من آشفته نوشتم جائی :

اشک بر مژگانش

خون

جاری

سحرگاهان است

که چمن زاری را لاله زاری کردست.