برای نسل انقلاب 57 و همه آزادیخواها = 6;ی که بهاران دلپذیر و البته بسیار زودگذر آزاد= 40; را تجربه کردند، شاید آن دوران زیباترین و خاط

آخرین پرده نمایش د= 585; آمفی تئاتر زندان گوهردشت=

= = =

&= nbsp;

شراره های شصت وهفت!

&= nbsp;

(بخش - چه&#= 1575;رم)

برای نسل انقلاب ۵۷ و هم= 07; آزادیخواها = 6;ی که بهاران دلپذیر و الب= 578;ه بسیار زودگذ= 85; آزادی را تجربه کردند= 48; شاید آن دورا= 606; زیباترین و خاطره انگیزترین ایام زندگیش= 75;ن باشد. دورانی که دانشگاهها، مدارس، ادار= 75;ت، کارخانجات، پارکها، میا= 83;ین شهرها ... و هرکوی و برزنی، محل برخورد افکا= 85; و تبادل اندیشه ها و طبعآ رشد و آگاهی فردی و اجتماعی شده بود.

برخلاف امروز که بیشتر سمبلها، ارزشها، مفا= 07;یم و مظاهر ترقی و تمدن و تکامل مورد سؤاستفاده و دستبرد و تجا= 608;ز ارتجاع حاکم واقع شده، در آن ایام اما، کلمات، واژه = 607;ا، و ارزشهای والای اجتماعی و سیاسی و انقلابی، معنا و مفهوم ِ تروتازه خا= 589; خود را داشتن= 583; و هنوز بی محتوا و مسخ و لجن مال نشده بودند. از همین روی، برخی کلمات کلیدی با هما= 606; معنا و مفهوم اصیل و اصلی شان، از همان ایام در ذهنم= 575;ن نقش بسته و حک شده است. واژه هایی همچون دانشگاه: سنگر آزادی و آگاهی؛ &#= 1583;انشجو: عنصر آگاه اجتماعی؛ هنرمند: بیان کننده دردها و رنجه= 575; و البته شادیهای جام= 93;ه؛ انقلاب= 740;: آزادی<= /span> خو= 575;هی تا پای جان؛ و <= u>آزادی یعنی روح، جا= 606; و ناموس زندگی، تاری= 82; و تکامل.

در آن دوره، میعادگاه بسیاری از نوجوانان و ج= 608;انان ساکن شهرهای بزرگ، عمدتآ دانشگاهها بود؛ ضمن اینکه برای پایتخت نشینان به ویژه، قلب آزادی و انقلاب در دانشگاه تهران می تپید. بیشتر روزهای هفته بعد از تعطیل= 740; مدرسه، به شو= 602; خرید کتابی جدید و مرور نشریات و اطلاعیه های = 605;ختلف جریانات سیا= 87;ی و همینطور شرکت در مناسبتها وم= 40;تینگها و یا حضور در بحث های داغ سیاسی و یا تماشای برنا= 05;ه های هنری گرو= 607; های مترقی و روشنفکر دان= 88;جویی، از آن سوی شهر به صحن دانشگاه تهران میرفت= 05;، و البته چرخی هم در فضای پر جوش و خروش پیاده روی خیابان انقلاب در جلوی دانشگا= 07; میزدم. گویی که مرکز تمام اخبار و تحولات عالم = 576;ود و نبض زمان در آنجا میزد! واقعیت این بود که در "بهار آزادی" نیاز شدیدی ب= 607; تنفس رایحه ر= 608;ح بخش آزادی داشتیم و صد افسوس که چقد= 585; زود گرفتار خفقان سیاه تاریک اندیشان سیا= 07; دل و تبهکار شدیم...

در یکی از همان روزها ک= 607; به دفتر انجم= 606; دانشجویان هوادار مجاهدین دانشگاه تهران رفته بودم، بهمرا= 07; تعدادی از دوستان نزدی= 05; و بچه های دانشجو، برا= 40; تماشای یک برنامه تئات= 85; دانشجویی عازم دانشگا= 07; اقتصاد شدیم. نمایشی که رو= 740; صحنه میرفت تئاتری بود کمدی- سیاسی، با تشبیهی از رینگ بوکس که در آن دو حریف در قالب آمریکا و شور= 608;ی(سابق)، در فضای جنگ سرد و قطب بندی های موجود آن دوران، بر سر تقسیم جهان ب= 607; مقابله برخاسته بودند.

گزارشگر صحنه مسابقه که نقش اصلی را اجرا میکر= 583;، در واقع سمبل مردم عادی و فرودست جهان بود که معمول= 570; نظاره گر و بعضآ قربانی این زدوخوردها بودند. او که با هنرمندی و تسلط بالایی اجرای نقش میکرد، ضمن گزارش و رپرت= 575;ژ لحظه به لحظه آن مسابقه مهیج بصورت ف= 705;اهی و با طنز گزنده ای که بشدت مورد استقبال تما= 88;اگران قرار میگرفت= 48; مرتب از این طرف به آنطرف رینگ می پرید و هرازگاهی مشتی نیز از طرفین دعوا د= 585;یافت میکرد و نقش زمین میشد!... اجرای ماهرانه نقش آن گزارشگر ر= 575; "قاسم سیفان" به عهده داشت.

چندی بعد در بهار سال ۱۳۵۹= در تالار مولوی= 48; تئاتر کیفی دیگری توسط همان گروه هنری دانشجویان اقتصاد تهرا= 06; به روی صحنه رفت که با است&#= 1602;بال بی سابقه نسل جوان و طیفها= 740; سیاسی گوناگ= 08;ن مواجه شد و طی چند شب متوال= 740; اجرای نمایش= 48; تمامی بلیطهای آن پیش فروش شد. این تئاتر با نام "اتحاد شوراها"، مشکلات و مصا= 574;ب کارگران میهنمان را ب= 607; تصویر میکشی= 83; و راه حل آن نابسامانیه= 5; و ظلم و اجحافات را، = 576;ا رهنمودِ تشکیل اتحادیه شوراهای کارگری و بدس= 578; گرفتن مقدرا= 78; و مدیریت مراکز تولید= 40;، به خوبی و متناسب با شرایط آنزما= 06; مطرح میکرد. برای اجرای این تئاتر، "= 02;اسم" علاوه بر مشارکت در ام= 585; کارگردانی، نقش یک کارگر انقلابی را نیز به عهده داشت که در طول برنامه مورد تشویق ممتد تماشاگران قرار میگرفت.

"قاسم سیفان" دانشجوی دانشگاه اقتصاد دانشگاه تهر= 75;ن و از زندانیا= 606; سیاسی زمان شاه، هنرمند= 40; بود مردمی و متعه= 583;، که در زمینه بازیگری و کارگردانی تئاتر فعالی= 78; میکرد و ضمنآ &#= 1591;بع زیبایی نیز د= 585; سرودن شعر داشت و از خطاطان انجم= 06; دانشجویان تهران بود. او بعنوان یک انقلابی، با هنر خود زبان گویای دردها = 608; رنجهای مردم = 605;حروم میهنش بود و همچون هنرمن= 83; و فدایی شهید &q= uot;سعید سلطانپور" علاقه بسیار= 40; به اجرای تئا= 578;رهای خیابانی در میان مردم داشت و بیشترین فعالیت سیاسی-هنری ا= 608; در این زمینه شکل گرفت.

ب= طور مشخص در ایام اولین دوره انتخابات مجلس شورای ملی بعد از انقلاب و انتخابات ریاست جمهور= 40; و کاندیداتور®= 0; "مسعود" به عنوان کاندی= 83;ای نسل انقلاب بود که قاسم به همراه گرو= 607; هنریش با اجرای تئاترهای خیابانی، با جسارت و در قالب طنز، انحصارطلبی = 07;ای دزدان انقلا= 76; و مرتجعین دی= 606; فروش را در به توبره کشیدن حقوق خلق و لگدمال کردن دستاوردهای دمکراتیک ان= 02;لاب بهمن، در حضو= 585; اقشار مختلف اجتماعی افش= 75; میکردند و با اجراهای هنری در گوشه و کنار شهر و بخصوص بلوار اطراف دانشگاه تهران، حزب چماق بدستان و سرانش را رسو= 575; می نمودند. از همین روی، او و گروه هنریش بارها مورد حمله و هجوم چماقداران و باندهای سیا= 07; رژیم هنرکُش = 608; بی فرهنگ قرا= 585; می گرفتند...

در پائیز سال ۱۳۶۱ قاسم به جرم ارتباط با بخ= 588; اجتماعی مجاهدین خلق به همراه همس= 585; و فرزند یکسا= 604; و نیم اش دستگ&#= 1740;ر و روانه زندا= 606; اوین شد. او پس از تحمل فشار و شکنجه های بسیار به ده سال زندان محکوم گردید. در طی سالهای زندان نیز او در زمرۀ زندانیان مقاوم زندانهای اوین، قزل حص= 575;ر وگوهردشت بو= 83;. همسر او (زهرا) نیز از زندان= 740;ان مقاوم بندها= 40; زنان در اوین و قزلحصار بود = 608; دخترک خردسا= 04; آنها (سارا) هم سالها پدر و مادر عزیزش ر= 575; فقط در روزها= 740; ملاقات و از پشت میله های سرد و بیروح زندان میدید = 608; حس میکرد...

سال ۶۴ که ب= 75; دوست عزیزم زهرا (همسر قاسم) در بند چهار قزلحصا= 85; همبند بودم روزیکه او بع= 583; از مدتها برا= 740; یک ملاقات داخلی به دیدار قاسم میرفت، از طر= 601; بچه های بند سلامهایی گر= 05; برای وی و دیگر برادرا= 06; همزنجیرمان داشتیم. پس از بازگشت او از ملاقات، علاوه بر دری= 575;فت اخبار مقاوم= 78; و مواضع بچه ها در بندهای &#= 1605;ردان، در ضمن مطلع شدیم که قاسم در زندان نیز= 548; البته بدور ا= 586; چشم نامحرم پاسداران ظلمت و تباهی= 548; بهمراه تعدا= 83; دیگری از بچه های خوش ذوق ب&#= 1606;د، گروه هنری تشکیل داه ان= 583; و در مناسبتهای م= 82;تلف سیاسی، تاریخی، ملی = 608; یا مذهبی با اجرای برنام= 07; های جالب هنر= 740; به سبک تئاترهای خیابانی و یا پانتومیم، روحیه بخش همبندان و فضای عمومی بند میشوند...

زندانیا= 06; سیاسی از بند رسته و دوستا= 606; همبند قاسم د= 585; آن دوران، نق= 604; میکنند که وی &#= 1591;ی سالیان اسار= 78; بخاطر مرزبندی تیز = 608; مواضع و برخوردهای قاطعش در برا= 576;ر پاسداران و خائنین خودفروش داخ= 04; بند، در جمع بچه ها احترا= 605; خاصی داشت و به "آقا سیف" (= 587;یف به معنی شمشیر) معروف بود و به همین دلیل بارها توسط مسئولی= 06; زندان بصورت تنبیهی به سل= 608;لهای انفرادی فرستاده شد و ممنوع الملاقات گردید. در عین حالیکه بخاط= 85; طبع لطیف، ذوق هنری و عواطف سرشار انسانیش، مع= 05;ولآ بخش قابل توجهی از برنامه روزانه اش را اختصاص به مطالعه و کار کیفی روی اشعار و آثار ادبی بزرگان= 40; همچون حافظ قرار میداد؛ = 608; ضمنآ بخش اعظ= 605; آیات قران و اشعار حافظ ر= 575; هم حفظ بود. تقریبآ تمام= 40; دست نوشته ها= 740; به جا مانده ا&#= 1586; وی و نامه های پنج خطی محدودی که نوشتنش مجاز بوده و اززندان برا= 40; خانواده اش ف= 585;ستاده، در قالب شعر و با نثری وزین و منظوم و بسیار موزون میباشد... بخصو&= #1589; وقتی از پشت دیوار زندان با کودک دلبن= 583;ش به زبان ساده و محبت پدران= 607; سخن میگوید، دریایی از عش= 602; و امید و آرزو موج میزند...

        =

        =         ***

«سارا سلام سارا سلام ای دختر زیبا سلام

دور از توام، ای دخترم، یادت ولی در خاطرم، همچو= 06; گلی، جان دلی= 548; از من ترا صدها سلام=

سارا سلام سارا سلام ای دختر زیبا سلام

تا نامه ات بž= 5; من رسید، از شادیش قلبم تپید، خواند= 05; در آن با خط خوش، بنوشته بود: بابا سلام

سارا سلام سارا سلام ای دختر زیبا سلام

دیشب ترا دیدم بخواب، چون تشنه کو بیند سراب، ر= 608;یت چو ماه کردم نگاه، گفتم ب= 585; این سیما سلا= 605;

سارا سلام سارا سلام ای دختر زیبا سلام

مامان خود دوستش بدار، حرفش شنو بون= 607; نیار، از من رسان بر مادرت، اندازه ی دنی= 575; سلام

سارا سلام سارا سلام ای دختر زیبا سلام

از رحمت پروردگار، پایان رسد ای= 606; انتظار، فرد= 75; ز بند گردم رها، تا آید آن فردا سلام

سارا سلام سارا سلام ای دختر زیبا سلام » (ش&= #1607;ریور ۶۵ – فزل حصار)

        =            ***

همبند خوبم "زهرا" علیرغم داشت= 06; حکم رسمی دو سال زندان، نهایتآ بعد ا= 586; تحمل چهار سا= 604; حبس، در سال ۶۵ اززندان آزا= 83; شد. از آن پس او باز هم یار و یاور همسرش بود و در سرما و گرما و از راه دور به همراه فرزند خردسالش به ملاقات قاسم میشتافت. این خانواده کوچک، هر از چند گاهی این &#= 1575;مکان را میافتند ک= 607; در دو طرف میله های زندان و از پشت شیشه کیوسک سالن م= 604;اقات، فقط برای چند دقیقه دیدار= 40; داشته باشند.

"سارا" کوچولو که حالا بعد از سالها، مادر فداکار و مهربانش را د= 585; کنار خود داشت، روزشم= 75;ر زمانی بود که پدر دلاور و پرمهرش نیز ب= 607; آشیانه گرم خ= 575;نواده بازگردد و برای یکبار ه= 605; که شده شبی را در کنار پدر و مادر عزیزش بدون اضطراب = 608; غم و اندوه سر بر بالین بگذارد... اما حاکمان جهل و جنایت و دودمان سنگد= 04; آخوندی سرنوشت دیگر= 40; را برای نسل انقلاب و بالطبع برای بچه های معصومی همچو= 06; سارا تدارک دیده بودند...

«... سارای نازنینم مین= 75; و یاسمینم؛ عید آمده دوب= 575;ره، بنفشه گل بیاره؛ پرند= 07; در گلستان، شادی کند بهاران؛ به ب= 607; چه خوش هوایی= 548; هوای دلگشای= 40;؛ پایان رسید زمستان، سرم= 75; و برف و بوران؛ فرخن= 83;ه باد نوروز، باشی همیشه پیروز؛ افسو= 87; کز تو دورم، با این همه صبورم؛ بادا دوباره یکروز، گیری= 05; جشن نوروز؛ سارا کنار بابا، مامان کنار سارا؛ همراه با عزیزان، گرد= 88; کنیم در ایران؛ تا آن خجسته بهار، مارا خدا نگهدار.» (بهار ۶۶ – گوهردشت)=

قاسم که در طی سالهای اسارت از مجاهدین مقاوم زندان بود، در تیرماه سال = ۶۷ در آخرین نامه خود از زندان به همسر و فرزند دلبند= 88;، با هوشیاری و در پوشش نوشت= 606; یکی از سروده های عاطفی اش= 548; ضمن بیان احساسات پاک انسانیش نسب= 78; به عزیزان خانواده و به نمایش گذاشت= 06; روحیه بالای= 40; که درآن ایام داشته، در عی= 606; حال بطور سمبلیک اشاراتی هم د= 575;رد به برخی اتفا= 602;ات مهم آن مقطع همچون عملیا= 78; بزرگ "آفتاب" و سیر تحولات پر شتاب و در چ&= #1588;م انداز آن سه ماه "خرداد و تیر و مرداد" = 608; فصل "نشستن دانه به بار" = 608; موسم "برداش= 8; محصول و حاصل پیکار"...

        =

        =     ***

بنام هستی بخش آفتاب آفرین

برای دلبرم، دل

      فدای جانان= 48; جان

        =     بهر موران، تن

سارای نازنینم

      = مینا و یاسمینم=

        =     دارم برایت سلام

        =         بوسه به روی= 578; مدام

در پی ماه خرداد

     رسیده تیر و مرداد

        = از پس آن همه کار

        =        دانه نشسته به بار

        =             در باغ و در کشتزار

مدرسه کشتزار تو=

     دانش و علم بار تو

        =    حاصل پیکار تو

        =           ....

می گویمت شادباش، از غمها آزاد با= 588;

        =         ***

دانشجو= ی مبارز، هنرمند مردم= 40;، و آزادیخواه مجاهد خلق "ق= اسم سیفان" در سال= ; ۶۷ در تب و تاب پر التهاب قتل عام هزاران زندانی سیاس= 40; دربند، درست در نیمه آن تابستان سوزان، ۱۵ مردادماه، یکبار دیگر برای ایفای نقش به روی سن &= #1606;مایش میرود، اما اینبار در سالن آمفی تئاتر زندان گوهردشت و با چشم بند و دست&#= 1576;ند و البته باز هم برای پژوا= 705; دردها و رنجهای خلق م= 581;بوب و دفاع از حقوق مردم اسیر میهنش...<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>

وقتی به سبک تئاترها= 40; خیابانی روی چهارپایه (سکوی اعدام) میرود و دژخی= 605; طناب دار را بر گردن افرا= 588;ته اش حلقه میکند، آخری= 06; پرده نمایش زندگی مبارز= 75;تی و هنری اش را جانانه و عاشقانه به اجرا درمیاورد و د= 585; قلوب یک خلق و بر پرچم پرافتخار تاریخ یک میه= 606; جاودانه میشود.

دیرگاهی است کز یار خود دورم کنون        = بسته در زنجیر و رنجورم کنون

در دل سلول و در تاریک شب        =      راهی فردای پر نورم کنون=

مینا انتظاری

ایمیل:<= /b> mina.entezar= i@yahoo.com

وبلاگ:<= b> www.mina-entezari.blogspot.com

---------------------= ---------------------------------------------------------------------------= -------

پانویس:
1.&n= bsp;     اشعار و قطعات منظوم در متن این مقاله، تمام= 70; از معدود دست نوشته ها و نامه های به جامانده از جاودانه فرو= 94; آزادی "قاسم سیفان" میباž= 8;د.

2.&n= bsp;     در یکی از سروده های عاطفی که قاس= 605; در سال شصت و پنج از زندان برای دخترک دلبندش فرستاده و با ظرافت تکنیک= 40; خاصی تنظیم شده، حروف او= 604; در ابتدا و انتهای هر بی= 578; و مصرع آن، بطور عمودی نام "سارا" ر= 5; نمایان میکند:

      سلام ای کودکم برگ گل یاس        = سلام ای گون= 607; ات همرنگ گیلاس

        اَلا دختر که هستی خوب و رعنا        = از آن رویت بده بوسی به بابا

        =    رسد گر لحظه ی شیرین دیدار        =    رها گردم من از غمهای بسیار

        =          از آفات جهان فرزند ما را        =        امان گردان تو همواره خد= 575;یا

3.&n= bsp;     یکی از سروده های قاسم که توسط همبندش مخفیانه به بیرون از زندان انتقا= 04; یافت، شعر گیرایی است ک= 607; در رابطه با بنیانگزارا = 6; مجاهدین و برای تنظیم ب= 585; روی یک آهنگ زیبا و معروف کردی سروده شده و بخشی از آن چنین است:

شبی که بُد خفته همای سعادت        = به روزگاری که نمانده رشادت

حنیف و محسن = 8; اصغر شمائید        = طلایه دارا= 06; جهاد و شهادت

رسیده ماه خرداد، مه قیام و فریاد= 548; خروشت ای مجا= 607;د، نوید مرگ بیداد

.....

4.&n= bsp;     سالن آمفی تئاتر زندان گوهردشت هما= 06; محلی است که بعدآ توسط مسئولین زند= 75;ن، "حسینیه" نامیده شد و در قتل عام هولناک تابستان شصت = 608; هفت، زندانیان گوهردشت را دسته دسته در آن سالن بطور مخفیانه به دار آویختند.

5.&n= bsp;     این مطلب دو سال پیش در برخی از سایتهای اینترنتی در= 80; گردید و اکنو= 606; همزمان با سالگرد قتل ع= 575;م زندانیان سیاسی، همرا= 07; با برخی اصلا= 581;ات تکمیلی، یکبار دیگر بطور گزینشی انتشار میاب= 83;.

www.perslit.com=