تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده   کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید سه شنبه ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱ مه ۲۰۱۸

درد دل با موميايی
هادی خرسندی

دلم دریای خونه مومیايی
غمم یک کهکشونه مومیايی
به میهن جای سالم مونده باشه،
گمونم آسمونه مومیائی
.
نه والّا، آسمونش هم سیاهه
که دود و ریزگردش هم گواهه
چنون نحسی گرفته این فضارو
که ملت در هوای عهد شاهه
هوا نکبت نشونه مومیايی
.
ببین آزادگی اینجا اسیره
ببین دریاچه ها اینجا کویره
ببین خرچنگ مفلوکی در اینجا،
نشسته جای اون خورشید و شیره
چه بد شکل و شگونه مومیايی
.
وطن غرق بلا، غرق بلا شد
که خالی از مس و نفت و طلا شد
همه دار و ندار ما روونه،
به بیروت و دمشق و کربلا شد
عجب بره کشونه مومیايی
.
ز «ای ایران» پریشونتر نمونده
به «مرز پر گهر»، گوهر نمونده
سرودی هست و میخوانیم اما
بغیر از آه و چشم تر نمونده
دلا مرثیه خونه مومیايی
.
حسن لاته ببین حالا وزیره
عموی همسرش اینجا سفیره
سپاهی قلدرو آدمکش ودزد
همه ژستاش رضا شاه کبیره !
زمونه واژگونه مومیايی
.
فلان شیخ ادعای رهبری کرد
یکیشون دعوی پیغمبری کرد
تو اینهارو به سر کوبیدی اما
ولیعهد تو اینها را جری کرد
ولی حالا بمونه، مومیايی
.
دلم دریای خونه مومیايی
ببین اشکم روونه مومیايی
امید ما که سه کردیم و رفتیم،
همین نسل جوونه مومیايی
همین نسل جوونه مومیايی
.
هادی خرسندی. ۱۱ اردیبهشت ۹۷

. برگرفته از فیسبوک
رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست