هژبر- دن هاخ
شکوه
خنده بردارت
ریشخندجاودانه ای بود
به عبور
مضحک این تاریخ
که مارا
نفر
به نفر
به نبودن می خواند.
با آن تبسم جاودانه بردارت
و اندوه تمامی بشر
در نگاهت
در ماچه می جُستی
که در بیهودگی روزهایمان
دست و پا می زنیم
* * *