شعر
آذری از خسرو نکيسا
برای
شهلا آقاپور
مارال
آی مانیم
اوراک سوزداریم،
گِدون
گولاخ یولداشی
تاپون
هوا
نجا سویوخدی،
اشک
نجا بولوتدی
تورکلری نجا
دومان توتوپدی
چوخ دادندی
اشیکدا مارال
لاری
گورمورام
مندا بو
هواندان،
بیر
گوشیا گیرمیشام
آی وای بیزیم
مارال لار،
ای وای
بیزیم جیرانلار
شاید مانیم
گوزلاریم سیز
بیسردا گورمیا
مارال لاری
کوچدوردولار،
گجالاری
اوچدولار،
بیر
دولی بایگوشنان
حیف کی اوزگا یری
اولوپ،
اورا سیزون
پنا اوز
بیردا گلان
خار اولوپ،
گدان
گم باردگین
گوجاخلیوپ،
زار اولوپ
هردان بو
اولکانین آدم
لارین یاد الا
گر چی هوا
توتقوندی،
سندا بیزین
اورکلاری شاد
الا
آی منیم
اوراک سوزداریم،
گدون
گولاخ یولداشی
تاپون
هوا نجا سویوخدی،
اشیک
نجا بولوتدی
اوراخلاری
نجا دومان
توتوپدی
چوخداندی اشیک
مارال لاری
گورمورام من
از
خسرو نکيسا
برگردان
فارسی:
هوا سرده بیرون
خیلی ابریه
دلامون چطور
مه گرفته
خیلی وقته بیرون
دیگه مارال نمی
بینم
من هم از این
هوا توی کنجی
خزیده ام
کجایین آی
مارال های ما،
کجایید جیرانهای
ما
شاید چشمای
من دیگه نتونه
دوباره شما رو
ببینه
مارال ها رو
کوچوندن،
پرستو ها رو
پروندن، اینجا
پر از خفاشه
حیف که سرزمین
دیگران شده
پناه شما
اینجا هر کی
بمونه
خوار میشه،
اونجا هرکی
باشه،
زانوی
غم بغل می
کنه، نالون میشه
هرچند گاهی
سراغی از آدمای
این سرزمینم
بگیر
گرچی هوا
گرفته تو هم
دل ما شاد بکن
هوا خیلی
سرده بیرون خیلی
ابریه
دیلامون
چطور مه گرفته
خیلی وقته بیرون
دیگه مارال نمی
بینم
منم از این
هوا توی کنجی
خزیدم
کجایین آی
مارال