قطعاتی از سروده های رضا بایگان
۱۵۲
و زیستن میان بودن و نبودن ،
وقتی که خواب را با درخت تقسیم
و بیداری را بدست بادبان دادیم ،
تا گردیده شود .
۱۵۲
آخر هر کلام راعلامت سئوالی کشیدند ،
و اول هر جمله را حرف تعجبی جا دادند
و معنای را بدست فراموشی سپردند
ادامه
|