چون سبوی تشنه

اخوان ثالث
از تهی سر شار
جویبار لحظه ها جاریست
چون سبوی تشنه کاندر خواب بیند آب واندر آب بیند سنگ
دوستان و دشمنان را میشناسم من
زندگی را دوست می دارم
مرگ را دشمن
وای اما ، با که باید گفت این ؟ من دوستی دارم
که به دشمن خواهم از او التجا بردن
جویبار لحظه ها جاری

کتیبه
اخوان ثالت

فتاده تخته سنگ آنسوی تر ، انگار کوهی بود
و ما این سو نشسته ، خسته انبوهی
ادامه

مثنوی مولانای بلخی

فروختن صوفیان بهیمه ی مسافر را جهتِ سماع
خر برف وُ خر برفت
صوفیی در خانقاه از ره رسید
مرکب خود برد و در آخر کشید
ادامه

آواز تیشه
حزین لاهیجی
ای  وای  بر  اســیری  کـز  یاد  رفــته  باشد
در  دام  مانده  باشـد  صــیاد  رفــته   باشد
ادامه

مقتول "لعنت آباد"

حسن حسام

هنگام كه غبار خاكسترى سحر
بر چهره ى خيس بنفشه زار مى نشيند
و عطر بى دريغ آفتاب پگاه
ادامه

هوشنگ ابتهاج

هنوز عشق تو اميد بخش جان من است
خوشا غمي كه ازو شادي جهان من است
 ادامه

گل شهر آشنایی

تورج پارسی

تو به شهر آشنایی گل خوشبوی وفایی
چکنم اگر که روزی، بکنی زمن جدایی
ادامه

دو شعر از فریدون توللی

مهتاب
در زیر سایه روشن ماه پریده رنگ
در پرتوی چو دود غم انگیز و دلربا
افتاده بود و زلف سیاهش به دست باد
ادامه

به هنگامِ رگبارها
(در چند صدایی)

رضا بی شتاب

چه هنگامه ای بود
چه فرگرد بیدادگر داوری
که غوکان، غُرابان
عقاب آمدند
ادامه

چند رباعی

خیام
دوران جهان بی می وساقی هیچ است
بی زمزمه ساز عراقی هیچ است
هرچند دراحوال جهان می نگرم
حاصل همه عشرت است و باقی هیچ است
ادامه

تنها صداست که می ماند

فروغ فرخزاد

چرا توقف کنم،چرا؟
پرنده ها به جستجوی جانب آبی رفته اند
ادامه

ايران عزيز من!

گلرخسار  صفی آوا

از باختر و سغدم
از وُست ام و از زندم
ادامه

خاوران

سارا تبریزی

چه آزادانه گفتیم
نه!
نماز نمی خوا نیم !
ادامه

بی من مرو

مولانای بلخی

خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو
ای حیات دوستان در بوستان بی‌من مرو
ادامه

ریشه ها

شعرى از پابلو نرودا
ترجمه از احمد شاملو

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر سفر نكنی،
ادامه

تو سکوت دلِ من

رضا بایگان

<<جای چند نقطه ی بی دغدغه
ادامه

اي شب

نیما یوشیج

هان، اي شبِ شومِ وحشت انگيز
تا چند زني به جانم آتش؟
ادامه

پیام آزادی

عارف قزوینی

پیام، دوش از آن پیر میفروش آمد
بنوش باده که یک ملتی بهوش آمد
هزار پرده از ایران درید استبداد
ادامه

شعری از زنده یاد پروانه فروهر

آزادی، ای عزیز ترین عشق
آزادی ای شریف ترین چیز
بر لاله زار میهنم، ایران
در اهتزاز باش

ادامه