یاد
من باش!
حسن حسام
ماهی
خسته به جویی
باریک
شکوه
می کرد ز
تنگابه ی خود:
دل ِ من
می خواهد
جُفتِ
دریا بشوم
دل ِ من
می خواهد
خود ِ
دریا بشوم
پاسخش
داد به آواز
حزین
ماهی
مانده به تور
صیاد:
اگر از
جوی به رودی
به چمی
واز آن رود
به دریا بزنی
غم خود
غرق کنی در
مانداب
بزنی
پُشتک و وارو
در آب
موج در
موج و غزلخوان
به
شتاب
بروی
تا ته دریا
بی تاب
هر
بهاران پی
جُفتت
شادان
بِدوی
شور بسر
شوق
بجان
عا فیت،
خواب کنی
آب شوی
خواب
را پس زده
خیزاب
شوی
تن و
جان وا شده
سودا
گردی
گمُ
شوی در خود و
دریا
گردی ؛
یاد ِ
من باش
که در
تور اسیر
سفر ِ
خاکی تلخم در
پیش ...
پاریس
- حسن
حسام