پنج رباعی

گیل آویی

28مارس 2008

پیشکش به حسن حسام

یاد آر ِ ترا چو یک غزل می خوانم

هر یاد ِ ترا چو درد ِ دل می خوانم

جز دار و شکنجه نیست برجای دریغ

صد نسل چوتو به خون دل می خوانم

….

ای یار چنان فسرده گشتن تا کی

مرگانه ز زندگی گسستن تا کی

هر گام اگر که باید آن هم عشق است

بی عشق چنان شراره گشتن تا کی

....

تا بوده به مرگ زندگی را گفتیم

از رزم و ستیز و بندگی را گفتیم

دستان تهی ستوده بر دار شدیم

ای وای سیاوُشانه بر خاک شدیم

....

از مرگ نگو ز مرگ بیزارم من

بر دار نیم همیشه بر دارم من

گو هر چه ز عشق و زندگی، سبز شدن

اما ز فسانه ها نگو زارم من

...

هر گام تو بهر رُستنم خوش باشد

از زنده چو گل شکفتنم خوش باشد

می گو زبهار لیک از مرگ نگو

کز یاد تو هر ترانه ام خوش باشد

www.perslit.com