|
ساحلی غرقم
سارا تبریزی
تو کجا و من کجا ؟
کوزه از بیابان بر می گردد و سایه هایش را بر زمین تقسیم می کنم تا مبادا آسمان باردار شود و دکمه هایش را بازتولید .
ترا آهی نیست ...
من نقطه تقاطع دو خط موازی ام و
زمین می کارم .
نقطه ها از چین دورترند ... نقطه ها از چین دورترند ...
مگرنگفته بودم رنگهای چار خانه مسیر رفت و برگشت را تنگ کرده اند ....
مرا آهی نیست ،
بستر من سفر خالیه یک تنهاییست ...
عزیزم ،
گناه از رنگ است و
به دنبال سایه های جویده
حیرانم .
تو کجا و من کجا ....
ساحلی غرقم و
آینه
وزنم را می خواهد !!!
3 ، 3 ، 2010 |
