فاشیسم و هنر: جنگ با هنر مدرن

= 1;اشیسم و هنر: جنگ با هنر مدرن<= /p>

علی امینی نجفی=


تابلوی "ا= برحیوان" از هاینس لومار

در موزه هنری یا "کونست هاله&qu= ot; شهر بیلفلد آلمان نمایشگاه بز&#= 1585;گی برپا شده که چشم انداز گسترده ای از برخورد نظام های خودکامه اروپا با هنر مدرن فراهم آورده است.

ارو= ;پای قرن بیستم از اوایل دهه ۱۹۳۰ با چند نظا&= #1605; تام گرا (توتا= لیتر) روبرو شد: در شرق اتحاد شوروی استال&#= 1740;ن زده، و به موازات آن رایش سوم در آ= لمان، دیکتاتوری فاشیستی موسولینی در ایتالیا و حکومت فالانژیست های پیرو ژنرال فرانک&#= 1608; در اسپانیا. از میان این نظام ها، به و= یژه حکومت نازی در آلمان برای هدایت ز&= #1606;دگی هنری جامعه طرح و برنامه ای گسترده داشت.

حزب ناسیونال سوسیالیسم (نازیسم) آلمان که مدع&= #1740; بود انسانی نو را از تخمه نژاد برتر و در پرتو تمدنی ریشه دار در "رایش سوم" به عرصه می آورد، "پا&#= 1705;سازی زبان و فرهنگ ژرمن" را یکی از رسالت های اصلی خود می دانست.

&#= 1575;ز زمان به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در سال = ۱۹۳۳ و به ویژه پس از توطئه کودتایی آتش&#= 8204;سوزی رایشتاگ (پارلمان رای&= #1588; سوم)، حکومت ن= ازی با جدیت فراوان به پیشبرد "رسالت" خود = 662;رداخت: در مدتی کوتاه هزاران نویسنده و هن&= #1585;مند تحت تعقیب قرار گرفتند، در شهرهای گونا&#= 1711;ون مراسم کتاب سوزان به راه افتاد و هزار&= #1575;ن اثر هنری نابود یا توقیف شد.

در آلمان پس از سال ۱۹۳۳ موج نیرومندی از فرار شهروند&#= 1575;ن پیش آمد که در تاریخ بشر کم مانند بود. در عرض چند سال ت= مام نخبگان فرهنگی آلمان، میهن خود را ترک کردند.

در همان نخستین دوران تأسیس رایش سوم "هنرشناسان&quo= t; وابسته به حزب نازی بیش از = 78;۰ هزار اثر هنری را از موزه ها و نمایشگاه های هنری مصادره کردند. "کارش&#= 1606;اسان هنری" هر آنچه که با درک محدود خود نمی فهمی&= #1583;ند یا با ذوق معیوبشان نا&#= 1587;از می آمد را "انحراف آلود" یا "منحط" می نا= 605;یدند.


انتظار، = ۱۹۳۷ از ریچارد اولت= س=

به علاوه هنر "وظیفه اخلاقی" داش= 578; که نقش خود را در خلق "انسان نو" ایفا کند. به عبارت دیگر هنر باید در راه پرورش انسانی تلاش می کرد که با ایمان سرسخت و "روحیه پولادین"، برده وار از نظام مسلط و رهبران دیوانه آن پیروی کند. در= تاریک ترین لحظات زندگی بشر، هنری که واقعیت زندگ&#= 1740; را تیره و تار نشان می داد، = "مخرب" و "بیمارگونه&quo= t; معرفی می شد. <= /o:p>

دی= 705;تاتورها و هنر مدرن

سال= ; ۱۹۳۷ برای هنر مدرن سالی سرنوشت ساز بود. آلمان نازی هنر مدر&= #1606; را قلع و قمع کرده و اینک به دنبال مشروعیت بخشیدن به این وحشیگری بود. در ۱۹ ¨= 8;وئیه ۱۹±= 9;۷ نمایشگاه "هنر منحط" د= 585; مونیخ گشایش یافت، با یک هزار نمونه از آثار هنری که "هنرشناسان&quo= t; نازی آنها را انحرافی یا منحط دانسته بودند.

نما= ;یشگاهی که به تازگی به عنوان "تکمیل و تخر&#= 1740;ب - سال ۱۹۳۷" در موزه هنری شهر بیلفلد برگزار شده، از یک نظر واک= نشی است که با تأخیری هفتاد ساله به نمایشگاه معروف نازی ها در مونیخ صورت می گیرد. در این نمایشگاه با نزدیک ۴۰۰۰ اثر هنری در رشته های نقاشی، طراحی، عکس و مجسمه، از حدود ۱۸۰ هنرمند مدرنیست، دریچه تازه ای بر رابطه فاشیسم و هنر باز می شود. نمایشگاه فرصتی تازه فراهم می کند تا با تأمل بر این رابطه، دریابیم که دیکتاتورها از هنر مدرن چه می فهمند و چرا از آن بیم دارند.


قدرت کور، سال ۱۹۳۷= از رودولف ž= 8;لیشتر=

هنر مدرن که در اوایل قرن بیستم در غرب اروپا جوانه زد، به مکتب ه= ا و جریان‌های گوناگونی شکل داد که ویژگی مشترک آنها دوری از "طبیعت گرایی" بود. ه&= #1606;ر مدرن از بازآفرینی "واقعیت" فاصله گرفت و حتی وقتی "بیان گرایی&qu= ot; (اکسپرسیونی&#= 1587;م) نامیده می شد، از "بیان&#= 8204;گری" دوری می کرد. <= /o:p>

دیک= ;تاتورهای قرن بیستم هنر آوانگارد را پوچ و بی معنی می دانستند، و طرفه آنکه درست از همین هنر "نامفهو= 605;" و "بی محتوا" و "درهم برهم"، بود ک&#= 1607; بیشترین ترس را داشتند. آنها با خشم و خشونتی یکسان به جنگ سبک های گوناگون هنر آوانگارد رفتند.

در آلمان نازی تنها هنرمندان متمایل به اندیشه های سوسیالیستی و کمونیستی در معرض سرکو&= #1576; قرار نداشتند، بلکه هر آنکه در آفرینش یا اسلوب پرداخت هنری &= #1576;ه نوجویی، آزمون و ابتکار دست می زد، به نافرمانی و سرکشی در برابر "قواع= 583; هنری مسلط" متهم می شد. او آشکار می کرد که از ذوقی مس= تقل و روحیه ای آزاد برخوردار است که در قالب نظام تک&= #8204;صدایی حاکم نمی گنج&= #1583;. بدین سان هنرمند مستقل خواه ناخواه از نظ&= #1585; نظام مسلط "مشکوک" ارزیابی می شد.

از استقلال تا اعتراض<= o:p>

بیش= ;تر آثار هنر مدرن مضمون یا پیام سیاسی آشکار&#= 1740; ندارند، اما با اندکی تأمل می توان به ریشه ناسازی آنها با چارچوب‌ه&#= 1575; و استاندارده= 575;ی نظام فاشیستی پی برد.

تاب= ;لوی "ابرحیوان" (۱۹۳۷) از هاینس لومار یک حیوان غریب و = غول‌آسا را نشان می دهد که همزاد ویرانی و مرگ است؛ ذاتی کور و بهیمی در تقابل با م= دنیت و مدارای بشری. عنوان تابلو آشکارا کنای&#= 1607; ایست به "ابر&#= 8204;انسان" که ایدئولوژی ف&#= 1575;شیسم تولد آن را وعده می داد. نظام و فرهنگی که فاشیسم برای جامعه تدارک دیده است، نه به ابر‌انسا&#= 1606; بلکه به این حیوان زشت و پلید ختم خواهد شد.


انسان در ویرانه ها، اثری از کارل= ; هوفر=

تاب= ;لوی "انتظار" از ریشارد اولتس (۱۹۳۶) نم= ;ونه ای جالب از سوءظن فاشیس&#= 1605; را نسبت به ابهام و پیچیدگی نشان می دهد. اولتس هنرمندی مستقل بود که به مکتب سوررئالیسم پیوسته بود. تابلوی انتظار فضای&#= 1740; مرموز و وهم آلود را تصویر می کند&= #1548; که می تواند به خلجان ها یا تنش های ضمیر ناخودآ&#= 1711;اه برگردد. آلمان نازی آینده ای درخشان و تابناک را نو&= #1740;د می داد، اما در این تابلو این جمع خاموش و ناشناخته به &= #1705;جا خیره شده اند؟

تاب= ;لوی "قدرت کور" ا= 586; رودولف شلیشتر، نیز پاسخی کمابیش سرراست به تبلیغات حزب نازی است. ایدئولوژی نازی لاف می زد که بر قله دستاوردهای بشری اروپا از زمان تمدن روم تا کنون، ایستاده است&#= 1548; و تابلو می گوید که امروز میراث این تمدن به یک جنگجوی رومی کاهش یافته که جز مرگ و ویرانگری چیزی نمی شناسد.

تاب= ;لوی "انسان در ویرانه‌ها" اثر کارل هوفر را هم می توان ادامه ت&= #1575;بلوی "قدرت کور" دانست و هم تعریضی روشن به ایدئولوژ&#= 1740; "رایش سوم". هیتلر و پیروان او بز&= #1585;گترین ماشین جنگی تاریخ را برای رسیدن به جامعه ای آرمانی به راه انداخته &= #1576;ودند، اما نقاش به سادگی مقصد نهایی این سفر جهنمی را نشان می دهد: انسانی برهنه که در میان ویرانه ها تنها مانده است.

چه= 585;ه های گوناگون فاشیسم<= o:p>

در حاشیه نمایشگاه نگاهی هست به چهره های دیگ&= #1585; سلطه فاشیسم در اروپا و برخورد ویرانگر آن با هنر مدرن از اتحاد شوروی سابق تا اسپانیا و = ایتالیا...


یکی از طرž= 1; های بیشمار پیکاسو برای تابلوی «= 1;رنیکا=

در گوشه ای از نمایشگاه صدها عکس و سند تصویری از بمباران گ&= #1585;نیکا به نمایش گذاشته شده است. در جنگ داخلی اسپانیا شهر کوچک گرنیکا در منطقه باس&= #1705; از پایگاه های اصلی پایداری جمهوری‌خوا= 607;ان در برابر نیروهای فاشیستی ژنرال فرانک&#= 1608; بود. در ۲۶ آوریل ۱۹۳۷ نیروی هوایی آلمان به یاری فرانکو شتافت و شهر گرنیکا را بمباران کرد. حمله ای وحشیانه که هدف آن محو تمام نشانه های حیات در این شهر بود.

هنر= ;مندان مدرنیست اروپا به بمباران گرنیکا واکن&#= 1588; نشان دادند، و پیش از همه پابلو پیکاسو که تابلوی او در اعتراض به فاجعه گرنیکا معروف ترین تابلوی قرن بیستم شد. فاشیسم سبک کوبیسم را "منحط" خوان= 83;ه بود، زیرا آن را پوچ و بی‌م= عنی می دانست، و سرانجام از همین سبک بود که شدیدترین ضربه را دریافت کرد.<= span dir=3DLTR>

برگرفت&#= 1607; از بی بی سی