فریدون
آدمیت مورخ و
محقق تاریخ
مشروطه ایران
بعد از تحمل یک
دوره درد ناشی
از بیماری
گوارشی دقایقی
پیش بدرود حیات
گفت.
به
گزارش مهر، علی
دهباشی سردبیر
مجله بخارا با
اعلام این خبر
گفت: آدمیت
پدر تاریخ
نگاری ایران و
مورخ برجسته
مشروطیت ایران،
بعد از تحمل یک
دوره بیماری،
ساعت 15 امروز (10
اسفند) در بیمارستان
تهران کلینیک
و در سن 87 سالگی
درگذشت.
آدمیت
متولد 1299 شمسی
در تهران بود.
وی در سال 1321 در
رشته حقوق و
علوم سیاسی
فارغ التحصیل
شد. پایان
نامه او
درباره زندگی
و اقدامات سیاسی
میرزا تقی خان
امیرکبیر و با
عنوان "امیرکبیر
و ایران؛
پاورقی از تاریخ
ایران" بود.
آدمیت در حالی
که دانشجوی
دانشکده حقوق
بود در سال 1319 به
استخدام
وزارت امور
خارجه درآمد
تا ضمن کار،
تحصیلات خود
را در خارج از
کشور تکمیل
کند.
او
در فعالیت
اجرایی نخستین
تجربه خود را
در سمت دبیر
سفارت ایران
در لندن پشت
سر گذاشت. وی
در کنار ماموریت
اداری، وارد
دانشکده علوم
سیالسی و
اقتصاد لندن
شد و بعد از
پنج سال تحصیل
در رشته تاریخ
سیاسی و فلسفه
سیاسی در سال 1941
به درجه دکتری
دست یافت. آدمیت
سپس در سال 1330 در
مأموریت نمایندگی
ایران در
سازمان ملل
متحد و سپس وزیر
مختاری در
همان جا تعیین
شد. این ماموریت
تا سال 1338 ادامه
داشت و وی در این
سالها (1955) دومین
اثر خود را با
عنوان "جزایر
بحرین: تحقیق
در تاریخ دیپلماسی
و حقوق بین
الملل" به
زبان انگلیسی
در نیویورک
منتشر کرد.
شرکت
در چندین
کنفرانس و
انجام وظیفه
در مقام داور
بین الملل در
دیوان دائمی
حکمیت لاهه از
فعالیتهای دیگر
فریدون آدمیت
در طی ماموریت
خود بود که تا
سال 1359 شمسی به
طول کشید.
فریدون
آدمیت از سال 1344
تمام وقت خود
را صرف مطالعه
و تحقیق در
عصر مشروطیت
کرد و در طی بیش
از 20 سال فعالیت،
منورالفکران
عصر مشروطه و
مهم ترین
حوادث سیاسی
اجتماعی
دوران آغازین
تاریخ ایران
مدرن را در بیش
از 25 عنوان
کتاب و مقاله
تالیف و منتشر
کرد.
شناخت
جنبش مشروطیت
و شرایط
اجتماعی و
فرهنگی ایران
در سرآغاز
آشنایی با دنیای
مدرن، محور
عمده آثار او
بوده است.
پرسش فلسفی از
چیستی مشروطه
و کاوش تاریخی
از اندیشه ها
و افکار
مدرنهای ایران
دو محور اصلی
در تحقیقات
آدمیت است که
با پیروی از
اصول تاریخ
نگاری علمی و
مدرن، شرایط
مواجهه اولیه
ایران را با
مدرنیته در متون
تحقیقی به ثبت
رسانده است.
"فکر
آزادی و مقدمه
نهضت مشروطیت"،
"اندیشه های میرزا
آقاخان کرمانی"،
"اندیشه های میرزا
فتحعلی
آخوندزاده"،
"اندیشه های
طالبوف تبریزی"،
"اندیشه ترقی
و حکومت
قانون"، "فکر
دموکراسی
اجتماعی در
نهضت مشروطیت
ایران"، "ایدئولوژی
نهضت مشروطیت
ایران" و "امیرکبیر
و ایران" از
جمله آثار آدمیت
است.
برگرفته
از ایران پرس
نیوز سرویس
واکنش آقای
انور میرستاری،
مسئول فدراسیون
فرهنگی اروپاییان
ایرانی تبار، که بطور
خصوصی برای
سردبیر پرس لیت
ارسال گردید
اما به نشانه
قدرشناسی ایشان
در یادمان
زنده یاد فریدون
آدمیت در اینجا
آورده می شود:
.......<مرگ
فریدون آدمیت
روی من تاثیر
بدی گذاشت، هر
چند شاید خیلی
ها بگویند او
عمرش را کرده
بود. من شخصا
آگاهی های
خودم را مدیون
و مرهون افرادی
چون آدمیت می
دانم. مرد
بزرگی که اگر
نتوانست با یک
پرژکتور
فرهنگ و تاریخ
باستانی و نوین
ما را در دل های
ما بیدار و یا
بهتر است بگویم
روشن کند،ولی
لامپ کوچکی را
بر افروخت و
دلهای ما را
به نور دانش
روشن و ما را
دلگرم ساخت.
یادش
در دل روشن
فکران ایرانی
همیشه جاودان
باد>.