محور

ازغنچه گریختن

به پژمرده نگاه دوختن

از سخن روی گردانیدن

به سکوت دل باختن

صفحات مرطوب دستم

در نوازش ساعات یقین و ناسوز

هر بار، چه استوار و چه بی مایه

کلام زندگی و مرگ را به آرایش نشستند

وزنه ی ثانیه ها

در محور نفس

ازاستواری به بی مایگی

از ناسوزی به یقین

از مرگ به زندگانی و از زندگانی به مرگ

در نوسان است

تیک تاک، تیک تاک

بازگشتwww.perslit.com