کتابخانه اینترنتی داروین منتشر شد

نسخه ای از اولین پیش نویس نظریه تکامل چارلز داروین، طبیعی دان انگلیسی به صورت اینترنتی منتشر شده است.

کتاب پرنفوذ و اثرگذار چارلز داروین به نام "در باب سرمنشا

گونه ها به شیوه انتخاب طبیعی" ابتدا در سال 1859 منتشر شد

این یادداشت ها که منجر به چاپ کتاب "سرمنشاء گونه ها" و نظریه تکامل او شد، پیش از این فقط در دسترس محققان کتابخانه دانشگاه کمبریج بوده است.

در کنار پیش نویس نظریه تکامل، بیست هزار یادداشت دیگر از چارلز داروین به صورت آنلاین درآمده است.

"دکتر جان وان وای"، که عمر کاری خود را وقف مطالعه داروین کرده است، می گوید: "داروین درک ما از طبیعت را متحول کرد."

نظراتی که نگرش به جهان را دگرگون کرد

کتابخانه اینترنتی داروین بسیار بزرگ است به طوری که اگر در هر دقیقه یک تصویر و مطلب دانلود شود، برای دیدن همه مطالب دو ماه زمان لازم است.

دکتر وان وای می گوید: "این نوشته نشان می دهد که داروین برای تحقیقاتش تا چه حد به جزئیات اهمیت می داده است."

این محقق دانشگاه کمبریج می افزاید: "خانواده داروین همواره معتقد بوده که نوشته های او باید در دسترس همه علاقمندان قرار داده شود. اینکه اکنون همه در نقاط مختلف جهان می توانند نوشته های داروین را در این سایت اینترنتی بخوانند، بسیار عالی است. چارلز داروین یکی از بانفوذترین دانشمندان تاریخ بشریت است. مجموعه نوشته های او که اکنون آنلاین شده است بسیار مهم و به همین دلیل هیجان انگیز است."

سایت داروین آنلاین (به آدرس darwin-online.org.uk)، سایتی متنوع است: از نوشته های علمی او گرفته تا خاطراتش و نقاشی هایی که این دانشمند در دوره کودکی کشیده است. در این سایت حتی می توان اطلاعاتی درباره زندگی خصوصی داروین پیدا کرد، مثل چند دستور آشپزی که همسرش از آن استفاده می کرده است.

کتاب اثرگذار چارلز داروین به نام "در باب سرمنشا گونه ها به شیوه انتخاب طبیعی" در سال 1859 منتشر شد.

نظریه تکامل داروین که می گوید گونه ها در طول نسل ها از طریق انتخاب طبیعی خصوصیات مطلوب، تکامل پیدا می کنند به یکی از ارکان اساسی علم زیست شناسی تبدل شده و بر رشته های دیگر علمی نیز اثر گذاشته است.

از:

http://www.bbc.co.uk/persian/science/story/2008/04/080417_shr-darwin-online.shtml

يافته ها و سوالات تازه درباره واگرايی مسير تکامل انسان و شامپانزه

شامپانزه ها و انسان ممکن است در زمانی بسيار اخيرتر از آنچه تاکنون تصور می شد از يک جد مشترک از يکديگر جدا شده و مسير تکامی جداگانه ای را پيموده باشند.

يافته جديد سوالاتی را درباره فسيل تومای که در چاد کشف شده پيش می آورد

تحليلی دقيق از "دی اِن اِی" انسان و شامپانزه حاکی است که راه تکامل انسان و شامپانزه کمتر از پنج ميليون و چهارصد هزار سال قبل از يکديگر جدا شد.

اين يافته ها که در نشريه "نيچر" چاپ شده يک تا دو ميليون سال اخيرتر از زمانی است که يافته های فسيلی نشان می دهد.

تيمی از محققان آمريکايی می گويد که اين نتايج به احتمال جفتگيری ميان اين دو گونه، برای هزاران يا حتی ميليون ها سال پس از جدايی خط سير تکاملی آنها، اشاره دارد.

اين گروه وابسته به "موسسه وسيع ام آی تی و هاروارد" ( Broad Institute of MIT and Harvard) گفت اين جفتگيری ميان-گونه ای برای تبادل ژن هايی که به بقای اين موجودات نوظهور کمک می کرده اهميت داشته است.

به علاوه به گفته آنها اين نشان می دهد که تکامل انسان تا چه اندازه پيچيده بوده است.

ديويد رايش استاديار علوم ژنتيک در دانشکده پزشکی هاروارد و نويسنده مقاله "نيچر" گفت: "اين يک فرضيه است؛ ما هنوز آن را ثابت نکرده ايم اما وجوه متعددی از داده های ما را توضيح می دهد."

"اين فرضيه می گويد که پس از جدايی اوليه مسير تکامل انسان و شامپانزه، يک تبادل ژنتيکی ميان آنها جريان داشته است."

وی به يک برنامه بی بی سی به نام "علم در عمل" گفت: "بنابراين ممکن است يک واگرايی و جدايی برای مدت زمانی که به اندازه کافی طولانی بوده است، ادامه داشته که گونه ها از يکديگر متمايز شدند - برای مثال ممکن است ما خصوصياتی مانند صاف راه رفتن را آموخته بوديم - و سپس مدت ها بعد آميزشی دوباره روی داد."

تبادل ژن

انسان و شامپانزه حاوی سلسله "دی اِن اِی"های بسيار مشابه هستند؛ اختلاف ها نيز ناشی از جهش های ژنتيکی يا خطاهايی در کد ژنتيکی است که از زمان جدايی مسير تکاملی اين دو روی داده است.

با تحليل محل وقوع اين اختلاف ها در نقشه ژنتيک حيوانات، امکان آن هست که درکی از گذشته اين دو موجود و زمان رويدادهای مهم در تکامل آنها به دست آيد.

دانشمندان توانسته اند اين کار را انجام دهند و پروژه های اخير برای گشودن تمامی اسرار نقشه ژنتيکی دو موجود، جزئياتی فراهم کرده است که اين نوع مطالعات را به سطحی بالاتر رهنمون شده.

تحقيقات تازه در آمريکا حاکی از آن است که انسان و شامپانزه حداکثر 3/6 ميليون سال قبل از هم جدا شدند اما احتمال غالب اين است که اين جدايی کمتر از 4/5 ميليون سال قبل روی داده است.

البته اين يافته به دليل درک کنونی ما از فسيل های اوليه ای مانند گونه مشهور "تومای" که در چاد کشف شده دردسرساز است.

تصور می شد که تومای (ساهلانتروپوس تچادنسيس) درست در بن شجره خانوادگی انسان قرار دارد. قدمت آن 5/6 تا 4/7 ميليون سال است. به عبارت ديگر، اين موجود از نقطه جدايی انسان و شامپانزه چنانکه در داده های ژنتيکی ديده می شود پيرتر است.

نيک پترسون، دانشمند و آمارشناس ارشد در "موسسه وسيع ام آی تی و هاروارد" که از نويسندگان اصلی مقاله نيچر است می گويد: "امکان دارد که فسيل تومای اخيرتر از آنچيزی است که تاکنون تصور می شد."

"اما اگر تاريخ گذاری اين موجود صحيح باشد، فسيل تومای از نقطه جدايی انسان-شامپانزه قديم تر است. اين واقعيت که تومای دارای مشخصات انسانی است نشان می دهد که پيدايش دو گونه متمايز انسان و شامپانزه، ممکن است در طول يک دوره بسيار طولانی - توام با برخی مقاطع اختلاط ميان دو موجود - روی داده باشد."

دانيل ليبرمن، استاد انسان شناسی در دانشگاه هاروارد، به خبرگزاری آسوشيتدپرس گفت: "اين تحليلی کاملا معرکه و هوشمندانه است. مشکل من، اگر بخواهم به زبانی خيلی ابتدايی بگويم، به تصور در آوردن اين مساله است که يک موجود دو پا و يک شامپانزه چگونه يکديگر را به عنوان جفتی مناسب می نگرند."

از بی بی سی فارسی

www.perslit.com