در قرن سیزدهم رشحه را داریم كه دختر هاتف اصفهانی است و پدر و پسر و شوهرش هم شاعر بوده اند . در این قرن همچنین عفت نسابه می زیسته است، زنی اهل شیراز كه هیچ وقت ازدواج نكرده و در دربار پدر فرمانفرمای بزرگ بوده است. در همین قرن در دربار قاجار بیشتر زن ها، همسر ها، مادرها و دختر های فتحعلی شاه و نا صر الدین شاه شاعر بوده اند كه معروفترین آنها گوهر قاجار( نوه فتحعلی شاه) و شاه بیگم( دختر فتحعلی شاه) هستند.

زنان شاعر مشروطه

در زمان مشروطه ، فخر اعظمی ارغون از شاعران زن مطرح بوده است ، فخر اعظمی ارغون، مادر سیمین بهبهانی ، شاعر معاصر است. در همین زمان شاعری اجتماعی ظهور كرده است به نام بدری تندری، فصل بهار خانم نیز از شاهزاده های قاجار است. مهتاج رخشان با میرزاده عشقی مشاعره و مناظره داشته و عالمتاج قائم مقامی( ژاله) اولین زنی است كه با زبان زنانه سخن گفته و از اشیا در اشعارش نام آورده است. عالمتاج قائم مقامی مادر پژمان بختیاری غزلسرای معروف نیز هست. او سال های پیش از نیما طرح شعر نو یا به عبارتی شعر شكسته را در كار های خود پیاده كرده است.

شاعران زن پس از مشروطه

از شاعران زن پس از مشروطه می توان از مادر بزرگ سهراب سپهری نام برد. بانو حمیده سپهری كه از معروفترین شاعران این زمان است.

شاعران زن معاصر

خوشبختانه اینها به قدر كافی شناخته شده هستند. پروین اعتصامی و فروغ فرخزاد، سیمین بهبهانی از معروف ترین شاعران زن معاصر هستند.