تقد
یم به آستا ن والای
معلمان راستین
محترم مومنی روحی
به گوش جان خموشم رسیده نای معلم
شود تمام وجود م کنون فدای معلم
زدوده گشته سیاهی ز
قلب
تاریکم
چولحظه
لحظه شنود م
به جان
نوای معلم
گرفته با ل خدائی ،
که می
کند
پرواز
هر
آنکه
بوده
کنونش
به سر
هوای
معلم
چراغ ملک وجود ش همیشه نورانی
که
بود ه
شهره
به عا
لم
همی
وفای
معلم
زبس
که عارف
وعا می
حد یث مهرش
گفت
شنو ز
جمله
ملا ئک
همی
ثنای
معلم
بسوخت شمع وجودش به انجمن همه عمر
که گرم محفل دانش شد از
صفای معلم
به گوش اهل خرد ،
از توانگر و درویش
بود طنین حکیما
نه ، پند ها
ی معلم
برای نشر مبا نی دین حق باشد
طریق نیک حکیما
نه ،
رهنمای معلم
تپید
ه قلب پر از مهر د
وستدار ا د ب
چه عا شقا
نه و بلبل صفت برای معلم
چو آفتا ب فروزان اشعه ، می تا بد
هر آن که خانه د ل ،
می کند
سرای
معلم
بر آستا ن پا ک و
کریما نه خد ا و
ند ی
دعا
ی
مومنی
باشد
،
همی
بقای
معلم
اردیبهشت 1387
هلند
محترم مومنی روحی