
وُهَر سامون دلي ديدُم نه خَش بي
هَمَش پُر خين و نيِميد و نِخَش بي
يه بُنکوشو وُ غم آلوده بيدِن
يه بِيلِي دَش غزيکِ ديد و تَش بي
بوشهر-آبان 81
بلا هر روز و قَضّا دَم وُ دَم بي
دلم سي غُصّه گُت ،سي عيش ،کَم بي
چِه نا اقوال ري مازَم ، که اِشکِس
که باري بيشِ طاقت بي ، نه غم بي
بوشهر-مهر 81
هميشه بَخت پام نامهربون بي
شو و رو قِسمتُم دردِ گرون بي
بهارِعيشِ تو زِندِي نديدم
درازِي عمر، سرتاسر غزون بي
بوشهر-مهر 81
سرم مِي دو قدم واوي هلالي
دوارته عاشقم عُنّا جهالي
دو چي ديرُم نويمو مِي بميرم
خيالِ زينو و شعرِ کمالي
بُنار-1380
چاپ کنید |